mixtus
mixtus, hybrid
mīxtus u. mīxtissimus, s. mīsceo.
1 mixtus, (13) a, um, part. de misceo || adjt : mores vigore ac lenitate mixtissimi Vell. 2, 98, 3, caractère où sʼalliaient au mieux la force et la douceur.
2 mixtŭs, abl. ū, m. , mélange : Col. Rust. 6, 37, 7.
Foras mixtoset Mitium.
mīxtus
adj.
- P. of misceo, hybrid: genus, V.