molaris
molaris, a millstone, large stone
molāris, is, m.: a millstone; (meton.), a huge stone, 8.250. (mola)
mŏlāris, e, adj. [mola], of or belonging to a mill or to grinding, mill-.
- I Adj. (post-Aug.): molaris lapis, Plin. 36, 19, 30, § 137; Isid. 19, 10, 10: petrae molares, Grom. Vet. 401, 20: saxum, id. ib. 212, 9: lapis molaris, Vulg. Luc. 17, 2: deus, grinding, molar, id. Judic. 15, 19.—
- II Subst.: mŏlāris, is, m.
- A A millstone; poet. for any large stone: ramis vastisque molaribus instat, Verg. A. 8, 250; Tac. H. 2, 22; Ov. M. 3, 59: lapis quasi molaris magnus, Vulg. Apoc. 18, 21; cf. Sen. Ep. 82, 25.—
- B (Sc. dens.) A grinder, molar: interque molares Difficili crescente cibo, Juv. 13, 212: presso stridere molari, id. 6, 160: molares superiores (of horses’ teeth), Col. 6, 29, 4; Pall. 4, 13, 9.
molāris, e (mola), I) zum Mühlstein gehörig, aus Mühlstein (als Steinart), Mühlstein-, 1) eig.: lapis, Mühlstein (als Steinart), Quint. 2, 19, 3. Vulg. Luc. 17, 2 u. apoc. 18, 21. Gromat. vet. 406, 20. Isid. orig. 19, 10, 10: silex molaris, Prud. psych. 418: lapides molares, Veget. mul. 3, 28, 5 u. 5, 48, 2: petrae molares, Gromat. vet. 401, 20: ex saxo silice aut molari od. vel molari, ibid. 212, 9 u. 242, 16: termini lapidei alii saxei alii molares, ibid. 214, 4 sq. – subst., molāris, is, Abl. ī, m., der Mühlstein (als Steinart), Plin. 36, 137 u. 174. – 2) übtr., so groß wie ein Mühlstein, saxa, Felsblöcke, Sen. ep. 82, 24. – subst., molāris, is, m., der Steinblock, Felsblock, Ov. met. 3, 59: Plur., Verg. Aen. 8, 250. Tac. hist. 2, 22. Sidon. epist. 2, 2, 19. – II) zum Mahlen (Zermalmen) gehörig, dens, Backzahn, Stockzahn, Vulg. iudic. 15, 19 u. (Plur.) Isid. orig. 11, 1, 52. – subst., molāris, is, Abl. ī, m., der Backzahn, Sing. bei Iuven. 5, 160: Plur. bei Iuven. 13, 212. Terent. Maur. 118. Vulg. prov. 30, 14 u. Ioël 1, 6: molares superiores, der Pferde, Colum. 6, 29, 4. Pallad. 4, 13, 9.
gelu quoque durissimum eam [terram ] ‥ perdurans constrinxit, adeo ut glacies ~em excederet spissitudinem
pars illa ‥ que similiter movetur super paxillum basis motu ~i
tandem infixo ~i lapide ictus in spinam crepuit
lapides ~es ‥ ubi grana ‥ comminuebat
facias habere J. de M. fabricanti quarellos nostros ‥ lapidem ~em
injuste tenuerunt petras ~es in domibus suis
in ij paribus petrarum ~ium de Renys
cariam lapides ~es et meremium pro reparacione molendini
~es dentes [(AS: ] ‥ hominis xv solid’ estimanturtux
ex ictus hujus vehementia ‥ dentes ei ~es ceciderunt
~is dens mandibule fundens aquam recreat membra Samsonis sicientis
ut diebus singulis unum ex ~ibus excuterent dentibus
crux ~is seu bicornis potius quae et tricornis
~is,curnstanes
~es,milleston
in uno ~i empto ad molendinum de Schipston viij s.
possit tibia super columpnam moveri motu ~is
in j magn’ molar’ jacent’ pro molendino aquatico de Wy, xl s.
far, mola, ~is [ME: ]mylston
quanvis igitur extrema vi a Cesariensibus certaretur, multos ~es in ascendentes volventibus
nec desint crates sustinentes ~es [gl.: ] eiciendosgrant peres
castrum ‥ quod erat maximis et durissimis constructum ~ibus ‥ redactum est in favillas
~es vel genuini,wangteþ
maledictus sit in ‥ dentibus mordacibus, in labris sive molibus [(? l. molaribus ], in labiis
~es,cweornteþ
sic dementia ~es exacuerat ut quodlibet osseum, ligneum, ferreum facili ‥ negotio demoleret
tertius dentium ordo commolit atque comminuit, unde et ~es vocantur
quedam animalia habent duas maneries tantum [dentium ], sc. incisivos et mollares, ut oves et boves
dencium tres sunt species: anteriores ‥ canini ‥ ~es qui dicuntur comminutivi
hic ~is, A.wangtotht
contra has ‥ beluas, quae rabidis ~ibus et venenosis genuinis inermes ‥ discerpere nituntur
~es, dentes
puerum in mortem intumescentem, cui virosos ~es anguis infixerat, erexit incolumem
diviso ~i de quo dolor [sc. dentium ] processit
illudes [Christe ] in illusione formato [sc. ];/ molares illius micatos avellesSatan
quod tanta foret racio repugnancie quod puncta forent simul quo ad suos situs, sicut quod quantitates ~es essent simul coextense
mŏlāris, (14) e (mola), de moulin : Plin. 36, 137 || -ris, is, m. , a) meule : Virg. En. 8, 250 ; Tac. H. 2, 22 ; b) pierre meulière : Isid. Orig. 19, 10, 10 ; c) dent molaire : Juv. 13, 212.
- 1. van een molen [circuitus];
- 2. molensteen-, zo groot als een molensteen [saxum]; maal- [dens]; II. subst. is m (abl. sg. -e en -ī)
- 1. (vul aan: lapis) molensteen; rotsblok;
- 2. (vul aan: dens) kies, molaar.
Molard.
de Miribelann. 1086. apud Joan. Columbum lib. de Cartusianorum initiis :
Ipsa vero, quam eis dedimus, eremus, hos habet terminos, scilicet infra locum qui vocatur Clusa, et rupem claudentem vallem, et pertingentem usque ad Molarem claudentem et dividentem Combam caldam,... deinde Molarem alium, qui descendendoCharta Amedei Comitis Sabaudiæ ann. 1360. apud Guichenonum in Episcopis Bellicensib. pag. 59. 60 :perducitur per crepidinem plataneti, etc.
Usque ad summitatem montis de Les Aux, et a dicto Molari de Les Aux, recte tenendo usque ad Molare d'Armont, etc.Mox :
Usque ad crestatam seu summitatem cujusdam Molaris vocati de Escrini.
molāris is, m
- mola, a millstone, large stone: ramis vastisque molaribus instat, V., O., Ta.—A grinder, molar(sc. dens), Iu.