molitor
molitor, a framer, contriver
mōlītor, ōris, m. [molior],
- one who undertakes to do a thing, an attempter, author, framer, contriver (class.): effector mundi molitorque deus, Cic. Univ. 5: ratis, Ov. M. 8, 302: caedis, Tac. A. 11, 29: novarum rerum, Suet. Dom. 10: maximorum molitores scelerum, Sen. Tranq. 7, 3.
mŏlĭtor, ōris, m. [1. molo], a miller (post-class.).
- I Lit., Dig. 33, 7, 12, § 15. —
- II Transf., in mal. part., Aus. Ep. 90, 3.
1. mōlītor, ōris, m. (molior), I) der Unternehmer, Veranstalter, Urheber, Erbauer usw., mundi, Cic.: ratis, Ov.: caedis, Tac. – II) der Umgeher mit etw., Salvidienum Orfitum, Acilium Glabrionem quasi molitores rerum novarum interemit, unter dem Vorwande, als gingen sie mit Neuerungen um, Suet. Dom. 10, 2.
2. molitor, ōris, m. (molo) = ἀλεστής (Gloss. II, 130, 26), der Müller, Ulp. dig. 33, 7, 12. § 5: übtr., im obszön. Sinne, Auson. epigr. 93 (90), 3. p. 200 Schenkl.
~or ‥ i. artifex
~or, machinator
a milner , molendinarius, mulco [v. l. ~or ]
1 mŏlĭtŏr, ōris, m. (molo), meunier [dʼun moulin à bras] : Ulp. Dig. 33, 7, 12.
2 mōlītŏr, (14) ōris, m. (molior), celui qui construit : mundi Cic. Tim. 17, lʼarchitecte du monde, cf. Ov. M. 8, 302 || [fig.] celui qui ourdit, qui trame, artisan de : Tac. Ann. 11, 29 ; Sen. Tranq. 7, 3.
mōlītor ōris, m
- molior, a framer, contriver: mundi: ratis, O.: caedis, Ta.