ἐφετμή
ἐφετμή, a command, behest
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐφετμή, ἐφετμὴ | – | ἐφετμαὶ |
| Genitive | ἐφετμῆς | – | ἐφετμέων |
| Dative | – | – | ἐφετμαῖς, ἐφετμῇς |
| Accusative | ἐφετμήν | – | ἐφετμάς, ἐφετμὰς |
| Vocative | – | – | – |
ἐφετμή, a command, behest
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐφετμή, ἐφετμὴ | – | ἐφετμαὶ |
| Genitive | ἐφετμῆς | – | ἐφετμέων |
| Dative | – | – | ἐφετμαῖς, ἐφετμῇς |
| Accusative | ἐφετμήν | – | ἐφετμάς, ἐφετμὰς |
| Vocative | – | – | – |