Incolae
incola, an inhabitant, resident
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
masculine nominative plural
masculine vocative plural
masculine genitive singular
feminine dative singular
feminine genitive singular
feminine vocative plural
masculine dative singular
feminine nominative plural of
incola
-
…. Moderatius, oro, curre fugamque inhibe ; moderatius insequar ipse. Cui placeas, inquire tamen. Non incola montis, non ego sum pastor, non hic armenta gregesque horridus observo. Nescis, temeraria, nescis quem…
Ovid, Metamorphoses
-
…celsos et erectos constituit, ut deorum cognitionem caelum intuentes capere possent. sunt enim ex terra homines non ut incolae atque habitatores sed quasi spectatores superarum rerum atque caelestium, quarum spectaculum ad nullum aliud genus animantium pertinet. Sensus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…cives crucem civis Romani prius quam quemquam amicum populi Romani viderent quam vos Reginis, quorum civitati invidetis, itemque incolis vestris, civibus Romanis, ostendere soletis, quo minus sibi adrogent minusque vos despiciant, cum videant ius civitatis…
Cicero, in Verrem
-
…ratio ac disputatio impulit ut ita crederem, sed nobilitas etiam summorum philosophorum et auctoritas. audiebam Pythagoram Pythagoriosque, incolas paene nostros, qui essent Italici philosophi quondam nominati, numquam dubitasse quin ex universa mente divina delibatos animos haberemus…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…, quae tranquilla et honesta sint ; talem enim solemus et sentire bonum civem et dicere. Peregrini autem atque incolae officium est nihil praeter suurn negotium agere, niihil de alio anquirere minimeque esse in aliena re publica curiosum .…
M. Tullius Cicero, De Officiis