Iris
No short definition found for Irus
Iris, the goddess of the rainbow, messenger of the gods
ira, anger, wrath, rage, ire, passion, indignation
This search term could also be a transliteration of the following greek forms: Ἶρίς Ἶρις
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
Proper-name noun masculine ablative plural
Proper-name noun masculine dative plural of
Irus
Proper-name noun feminine genitive singular
✓ Proper-name noun feminine nominative singular
Proper-name noun feminine accusative plural of
Iris
feminine ablative plural
feminine dative plural of
ira
Irus
No examples found for Irus.
Iris
No examples found for Iris.
ira
-
…fato profugus, Laviniaque venit litora, multum ille et terris iactatus et alto vi superum saevae memorem Iunonis ob iram ; multa quoque et bello passus, dum conderet urbem, inferretque deos Latio, genus unde Latinum, Albanique…
Vergil, Aeneid
-
…. Id metuens, veterisque memor Saturnia belli, prima quod ad Troiam pro caris gesserat Argis necdum etiam causae irarum saevique dolores exciderant animo manet alta mente repostum iudicium Paridis spretaeque iniuria formae, et genus invisum, et rapti…
Vergil, Aeneid
-
…uterque pronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxo atque ita si precibus dixerunt numina iustis victa remollescunt, si flectitur ira deorum, dic, Themi, qua generis damnum reparabile nostri arte sit, et mersis fer opem, mitissima…
Ovid, Metamorphoses
-
…ingemit et, facto nondum vulgata recenti, foeda Lycaoniae referens convivia mensae, ingentes animo et dignas Iove concipit iras, conciliumque vocat tenuit mora nulla vocatos. Est via sublimis, caelo manifesta sereno lactea nomen habet, candore…
Ovid, Metamorphoses
-
…omni, privata periclis, ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri, nec bene promeritis capitur nec tangitur ira. Quod superest, vacuas auris animumque sagacem semotum a curis adhibe veram ad rationem, ne mea dona tibi…
Lucretius, De Rerum Natura