adtonitus
attono, to thunder at, stun, terrify
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
perfect passive participle masculine nominative singular of attono
-
…Confremuere omnes studiisque ardentibus ausum talia deposcunt. Sic, cum manus inpia saevit sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen, attonitum tanto subitae terrore ruinae humanum genus est totusque perhorruit orbis nec tibi grata minus pietas, Auguste, tuorum est…
Ovid, Metamorphoses
-
…est numine quando iam propiore dei. Cessas in vota precesque, Tros ait Aenea Cessas Neque enim ante dehiscent attonitae magna ora domus. Et talia fata conticuit. Gelidus Teucris per dura cucurrit ossa tremor, funditque preces rex…
Vergil, Aeneid
-
…nec aliter iudicari passurum se adfirmans. Tum dicere iussus Philotas, sive conscientia sceleris sive periculi magnitudine amens et attonitus, non attollere oculus, non hiscere audebat. Lacrimis deinde manantibus, linquente animo in eum, a quo…
Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni
-
…terrae proiectum temere et patulo caelum ore trahentem dira canum rabies, morsu depasta cruento, dissicit. hic vero attonitas ut nuntius aures matris adit, pulsi ex animo genitorque pudorque et metus ipsa ultro saevis plangoribus amens tecta replet…
Statius, P. Papinius, Thebais
-
…praesepio. At ego quamquam eximie fatigatus et refectione virium vehementer indiguus et prorsus fame perditus, tamen familiari curiositate attonitus et satis anxius, postposito cibo qui copiosus aderat, inoptabilis officinae disciplinam cum delectatione quadam arbitrabar. Dii boni…
Apuleius, Metamorphoses