amictu
amictus2, a throwing on of a garment; a garment; a manner of dress
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
masculine ablative singular of amictus2
-
…terribili squalore Charon, cui plurima mento canities inculta iacet ; stant lumina flamma, sordidus ex umeris nodo dependet amictus. Ipse ratem conto subigit, velisque ministrat, et ferruginea subvectat corpora cymba, iam senior, sed cruda…
Vergil, Aeneid
-
…cum laena faceret, quod erat flamen Carmentalis, plebei contra patres concitatione et seditione nuntiata, ut erat laena amictus ita venit in contionem seditionemque cum auctoritate tum oratione sedavit. Sed eos oratores habitos esse aut omnino tum ullum…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…de rebus publicis dicerentur, ; se tenere ; sed anulum, quem haberet, pallium, quo amictus, soccos, quibus indutus esset, se sua manu confecisse. Scilicet nimis hic quidem est progressus, sed…
Cicero, de Oratore
-
…pro nihilo pecuniam ducere, nostrates philosophi facere non poterunt illius epistula fertur his verbis Anacharsis Hannoni salutem. Mihi amictui est Scythicum tegimen, calciamentum solorum callum, cubile terra, pulpamentum fames, lacte caseo carne vescor. quare…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…sunt, aut etiam illa, quae insignia ac paene vitiosa, consectantur imitando. Nihil est facilius, quam amictum imitari alicuius aut statum aut motum ; si vero etiam vitiosi aliquid est, id sumere et in eo vitio…
Cicero, de Oratore