amictus
amictus2, a throwing on of a garment; a garment; a manner of dress
Frieze-Dennison Vergil
Could not find amictus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
- I The manner of dressing, fashion: amictum imitari alicujus, Cic. de Or. 2, 22, 91 (cf. Plin. Ep. 2, 3, 2): est aliquid in amictu, Quint. 11, 3, 156.—
- II Meton., abstr. pro concr., the garment itself that is thrown about or on, any clothing, a mantle, cloak, etc.: quam (statuam) esse ejusdem, status, amictus, anulus, imago ipsa declarat, Cic. Att. 6, 1, 17: frustra iam vestes, frustra mutantur amictus, Tib. 1, 8, 13: velut amictum mutabis eos, Vulg. Heb. 1, 12: duplex, made of a double texture, Verg. A. 5, 421: Tyrii, Ov. A. A. 2, 297: amictus corporis, Vulg. Eccli. 19, 27: nec amictu ora velabis, ib. Ez. 24, 17: gloriam dedit sanctitatis amictum, the garment of holiness, i.e. the sacred vestment, ib. Eccli. 50, 12 et saep.—
- B Trop.
- 1 For other kinds of covering: caeli mutemus amictum, the air which surrounds us, i. e. to go into another region, * Lucr. 6, 1133: Phrygius, Verg. A. 3, 545: nebulae amictus, id. ib. 1, 412; Stat. Th. 1, 631: caecus, Sil. 12, 613: jam virides lacerate comas, jam scindite amictus, i.e. the herbage that clothes the ground, weeds, Col. 10, 70.—
- 2 Prov.: quem mater amictum dedit, sollicite custodire, i.e. not to give up the habits formed in early youth, Quint. 5, 14, 31.
lacernae gracilis ~u ac mastrucae tegmine incompto utatur
involutum novo ~u corpus
vidit quendam albo indutum ~u versus chorum tendere
habent ‥ economum ‥ qui eis ‥ annuatim ~ui commoda suggerat
ut rude thema nove forme sibi sumat amictum
sacerdos ‥ ~u pro galea caput contegit
utuntur [Cartusienses ] alba et ~u, stola, fanone atque planeta, planis et candidis
octavum responsorium a v pueris in superpelliceis et ~ibus capita velatis ‥ cantatur
in qualibet ecclesia in ornatu altaris sint tres albe cum amitibus et stolis et manipulis
trans humeros designat amictus utrumque
~us duos
sexdecim ~os auro venuste paratos
pro ‥ j dalmatica et j tunica et ij ~is
~i plures, sc. duo de filo puri auri tracto ‥, alius breudatus aquilis ‥ super nigrum sendatum, ‥ alius consutus de serico cum griffone ‥(
una stola cum fanone ‥ ; unum ~um
electo de Persora faciat habere unam capam ‥ cum amito decenti ad tantum virum
induantur episcopi albis et ~is
~i de aurifrigio gemmis ornati
j amitum glauci coloris poudratum cum capitibus capri
~um, ‥ hic amittus, A.amytte
nos ‥ suscepisse ‥ de testamento domini M. ‥ unam albam, unam ~am et sandalia
emi faciat quandam albam et unam amitam ‥ ad capellam ‥ deserviendam
ij dalmatice, j amicia per se, j stola
vij s. de ij †amicis [? l. amitis ], quarum j de serico et alia broudata
unam albam amitam cum diversis scutis in paruris
j albam cum †aurica
tres amittas cum paruris
cum albo et ameta
pro iij ulnis de panno lineo emptis pro amisiis
lego vestimentum meum ‥ viz. albam, ~am, stolam, manipulum, casulam
juxta altare sit finaculum, examitam [sic ] vel †amicum
- 1. het omslaan v.e. kledingstuk;
- 2. de manier waarop men het bovenkleed (ihb. de toga) draagt; plooiing, drapering;
- 3. (boven)kleed, mantel;
- 4. (poët.) sluier;
- 5. bedekking, omhulsel, omhulling [nebulae].
Lotis itaque manibus assumit Amictum, qui super humeros circumquaque diffunditur,... duo vasculi, quibus Amictus ante pectus ligatur, signant, etc.Bruno Signiensis de Vestiment. Episcopi, etc. :
Et AmictusAmalarius lib. 2. de Eccles. Offic. cap. 17 :quidem, quo et collum stringitur, et pectus tegitur, interioris hominis castitatem designat ; tegit enim cor, ne vanitates cogitet ; stringit etiam collum, ne inde ad linguam transeat mendacium.
Amictus est primum vestimentum nostrum, quo collum undique cingimus.Vide Rupertum lib. 1. de Divin. Offic. cap. 19. Joan. Episcop. Abrinc. de Offic. Ecclesiast. pag. 65. et Durandum lib. 3. Ration. cap. 2. Chron. Centulense Hariulfi lib. 2. cap. 10 :
Albas Romanas cum Amictis suis auro paratas sex.
- P. of amicio.
- amicio, a throwing on, throwing around; hence, amictum imitari alicuius, style of dress. — Meton., an outer garment: statuam esse eiusdem, amictus declarat: duplex, of double texture, V.: Phrygius, i. e. the Trojan chlamys, V.—Poet.: nebulae, V.
AMICTUS, AMIC´ULUM. The Greek words corresponding to amicire and amictus are ἐπιβάλλεσθαι and ἐπίβλημα, to induere and indutus ἐνδύεσθαι and ἔνδυμα. So Pollux, 7.50, speaks of the πέπλος as ἔσθημα διπλοῦν τὴν χρείαν, ὡς ἐνδῦναι τε καὶ ἐπιβαλέσθαι; meaning, that it was used sometimes as an inner garment or χιτών, sometimes as an outer garment or ἱμάτιον. [TUNICA; PALLIUM. ] Hence the verbal nouns amictus and indutus, even without any further specification, denote respectively the outer and inner clothing. (See Verg. A. 3.545, 5.521-Z2, with Conington's notes; Tibull. 1.8, 13; Corn. Nep. Cim. 4, Dat. 3.2; Tac. Ann. 16.4.)
[J.H.O](ἐπίβλημα). A general term for the outer clothing, as indutus for the under clothing. See Tunica; Pallium.