disceptentque
discepto, to decide, determine, judge, arbitrate, sit as umpire
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active subjunctive 3rd plural of discepto
-
…eius sororem Cleopatram exercitus, quos haberent, dimittere et de controversiis iure apud se potius quam inter se armis disceptare. Erat in procuratione regni propter aetatem pueri nutricius eius, eunuchus nomine Pothinus. is primum inter suos queri…
Julius Caesar, Civil War
-
…; quae autem in nostra potestate sint, ab iis fatum abesse. .. . Hoc modo hanc causam disceptari oportet, non ab atomis errantibus et de via declinantibus petere praesidium. Declinat, inquit, atomus. Primum…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…ea continentia vocentur, quasi firmamenta defensionis, quibus sublatis defensio nulla sit. Sed quoniam lege firmius in controversiis disceptandis esse nihil debet, danda est opera ut legem adiutricem et testem adhibeamus. In qua re alii quasi status…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…trium rerum gratia ut amice, ut intellegenter, ut attente audiamur. Quorum primus locus est in personis nostris disceptatorum adversariorum ; e quibus initia benevolentiae conciliandae comparantur aut meritis nostris aut dignitate aut aliquo genere virtutis et maxime liberalitatis…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, ut iam ad foedus veniam, quod ad causam nihil pertinet de civitatis enim iure, non de foederibus disceptamus, quid est quam ob rem civi Gaditano in hanc civitatem venire non liceat equidem longe secus sentio. nam…
Cicero, pro Balbo