factito
factito, to do frequently, do habitually, practise, make persistently
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active indicative 1st singular of factito
-
…Nullum est iam dictum, quod non dictum sit prius. Quare aequum est vos cognoscere atque ignoscere Quae veteres factitarunt si faciunt novi. Date operam, et cum silentio animadvertite, Ut pernoscatis quid sibi Eunuchus velit. PHAEDRIA…
Terence, Eunuchus
-
…, dedecus generi vestro, qui, cum tanto nomine esset patremque optimum virum habuisset et iuris peritissimum, accusationem factitaverit, ut Athenis Lycurgus. Is magistratus non petivit, sed fuit accusator vehemens et molestus, ut facile cerneres…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…et non nostrae possessionis, sed omnino possessionum omnium constituere in verbo ego quid mihi videretur, quid a maioribus factitatum, quid horum auctoritate quibus iudicandum est dignum esset, ostendi ; id verum, id aequum, id utile…
Cicero, Pro Caecina
-
…adde numeros et ut aptior sit oratio, ipsa verba compone et quasi coagmenta, quod ne Graeci quidem veteres factitaverunt iam neminem antepones Catoni. ornari orationem Graeci putant, si verborum immutationibus utantur, quos appellant τρόπους, et…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…suggestis consistere non auderet, contionari ex turri alta solebat. atque is cum pila ludere vellet studiose enim id factitabat tunicamque poneret, adulescentulo, quem amabat, tradidisse gladium dicitur. hic cum quidam familiaris iocans dixisset huic quidem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes