factito
factito, to do frequently, do habitually, practise, make persistently
- I In gen.: stultitia'st, me illi vitio vortere. Egomet quod factitavi in adolescentia, Plaut. Ep. 3, 3, 50 (431): verba compone et quasi coagmenta, quod ne Graeci quidem veteres factitaverunt, Cic. Brut. 17, 68; Quint. 12, 3, 4: haec apud majores nostros factitata, Cic. Off. 2, 24, 85: alterum factitatum est, alterum novum, id. Or. 42, 143: accusationem, id. Brut. 34, 130: neque eorum quicquam omittere quae artifices factitarent, Suet. Ner. 20; simulacra ex ea arbore, Plin. 13, 9, 17, § 61; cf.: capulos inde (ex gemma), id. 37, 6, 23, § 87: inducias cum aliquo, Gell. 19, 5, 10.—
- II In partic.
- A With double acc., to make or declare a person something: quem palam heredem semper factitarat, Cic. Phil. 2, 16, 41.—
- B To practise a trade or profession: artem, Poëta ap. Cic. Or. 43, 147: medicinam, Quint. 7, 2, 26: coactiones argentarias, Suet. Vesp. 1: vecturas onerum corpore suo, Gell. 5, 3: delationes, Tac. H. 2, 10.—
- C Esp. with access. notion of vain effort or failure: nec satis apparet cur versus factitet, Hor. A. P. 470: carmina in principem, Tac. A. 6, 45 (39); 14, 48.
- 1. plegen te doen of te maken, gewoonlijk doen of beoefenen [simulacra; sacrificia; accusationem; versūs];
- 2. (m. dubb. acc.) iem. gewoonlijk maken tot of benoemen tot [alqm heredem]; / p. adj. factitātus, a, um gewoonlijk, gebruikelijk.
See an image
- facto, to do frequently, do habitually, practise, make persistently: Idem hoc, T.: quod ne Graeci quidem factitaverunt: in Siciliā factitatum est hoc: accusationem: delationem, Ta.: versūs, keep writing, H.: alquem heredem, recognize as heir.
-
…Nullum est iam dictum, quod non dictum sit prius. Quare aequum est vos cognoscere atque ignoscere Quae veteres factitarunt si faciunt novi. Date operam, et cum silentio animadvertite, Ut pernoscatis quid sibi Eunuchus velit. PHAEDRIA…
Terence, Eunuchus
-
…, dedecus generi vestro, qui, cum tanto nomine esset patremque optimum virum habuisset et iuris peritissimum, accusationem factitaverit, ut Athenis Lycurgus. Is magistratus non petivit, sed fuit accusator vehemens et molestus, ut facile cerneres…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…et non nostrae possessionis, sed omnino possessionum omnium constituere in verbo ego quid mihi videretur, quid a maioribus factitatum, quid horum auctoritate quibus iudicandum est dignum esset, ostendi ; id verum, id aequum, id utile…
Cicero, Pro Caecina
-
…adde numeros et ut aptior sit oratio, ipsa verba compone et quasi coagmenta, quod ne Graeci quidem veteres factitaverunt iam neminem antepones Catoni. ornari orationem Graeci putant, si verborum immutationibus utantur, quos appellant τρόπους, et…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…suggestis consistere non auderet, contionari ex turri alta solebat. atque is cum pila ludere vellet studiose enim id factitabat tunicamque poneret, adulescentulo, quem amabat, tradidisse gladium dicitur. hic cum quidam familiaris iocans dixisset huic quidem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…expediat, id licere dicat quod nemo nisi improbus fecerit, id aliorum exemplo se fecisse defendat at in Sicilia factitatum est. quae est ista condicio Siciliae cur quae optimo iure propter vetustatem, fidelitatem, propinquitatem esse debet ,…
Cicero, in Verrem
-
…esse illa sine his non potest. Me autem sive pervulgatissimus ille versus, qui vetat artem pudere proloqui quam factites, dissimulare non sinit qui delecter, sive tuum studium a me hoc volumen expressit, tamen eis quos aliquid…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…mercedem atque quaestum. Phryges autem et Pisidae et Cilices et Arabum natio avium significationibus plurimum obtemperant, quod idem factitatum in Umbria accepimus. Ac mihi quidem videntur e locis quoque ipsis, qui a quibusque incolebantur, divinationum opportunitates…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…poterunt, rem publicam augeant imperio, agris, vectigalibus. Haec magnorum hominum sunt, haec apud maiores nostros factitata, haec genera officiorum qui persequentur, cum summa utilitate rei publicae magnam ipsi adipiscentur et gratiam et gloriam .…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…sum solitus non rogatus, ut omnibus senatoribus lictores darem ; quod idem acceperam et id cognoveram a summis viris factitatum. hoc igitur, mi Cornifici, facies ceterisque rebus omnibus eius dignitati reique, si me amas, consules…
Cicero, Epistulae ad Familiares