incurram
incurro, to run into, run upon, rush at, make an attack
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active subjunctive 1st singular
future active indicative 1st singular of
incurro
-
…. Catilina postquam fusas copias seque cum paucis relictum videt, memor generis atque pristinae suae dignitatis in confertissumos hostis incurrit ibique pugnans confoditur. Sed confecto proelio tum vero cerneres, quanta audacia quantaque animi vis fuisset in exercitu Catilinae…
Sallust, Catilina
-
…fragmina coniciens silvarum arbustaque tota, nec validi possunt pontes venientis aquai vim subitam tolerare ita magno turbidus imbri molibus incurrit validis cum viribus amnis, dat sonitu magno stragem volvitque sub undis grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…hominum suum se negotium agere dicant nec facere cuiquam videantur iniuriam. Qui altero genere iniustitiae vacant, in alterum incurrunt ; deserunt enim vitae societatem, quia nihil conferunt in eam studii, nihil operae, nihil facultatum. Quando…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ferunt cuiusdam fuisse Cerconis ; at Orpheus, id est imago eius ut vos vultis, in animum meum saepe incurrit. Quid quod eiusdem hominis in meum aliae aliae in tuum ; quid quod earum rerum quae numquam omnino fuerunt…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…qui Albanas habeo columnas, clitellis eas adportavi. domus tibi deerat at habebas. pecunia superabat at egebas. incurristi amens in columnas, in alienos insanus insanisti, depressam, caecam, iacentem domum pluris quam te et fortunas…
Cicero, pro Scauro