linque
linquo, to go away, leave, quit, forsake, depart from
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active imperative 2nd singular of linquo
-
…, Dic ait O virgo, quid volt concursus ad amnem Quidve petunt animae, vel quo discrimine ripas hae linquunt, illae remis vada livida verrunt Olli sic breviter fata est longaeva sacerdos Anchisa generate, deum certissima proles ,…
Vergil, Aeneid
-
…vidit, quis Venerem auspicatiorem Iam ver egelidos refert tepores, iam caeli furor aequinoctialis iucundis Zephyri silescit auris. linquantur Phrygii, Catulle, campi Nicaeaeque ager uber aestuosae ad claras Asiae volemus urbes. iam mens praetrepidans avet vagari…
Catullus, Carmina
-
…Stygis et regna invia vivis aspicies. Dixit, pressoque obmutuit ore. Aeneas maesto defixus lumina voltu ingreditur, linquens antrum, caecosque volutat eventus animo secum. Cui fidus Achates it comes, et paribus curis vestigia figit .…
Vergil, Aeneid
-
…iudex non esset, et in eo consilio, cum causam non audisset et potestas esset ampliandi, dixisse sibi liquere ; cum de incognita re iudicare voluisset, maluisse condemnare quam absolvere ; cum, si uno minus damnarent ,…
Cicero, Pro Caecina
-
…Claudii invidiam Gracchi caritas deprecabatur. Non. M Qui numero optumatum et principum optulit is vocibus et gravitatis suae liquit illum tristem et plenum dignitatis sonum. Non. M ut, quem ad modum scribit ille, cotidiano in…
M. Tullius Cicero, De Republica