morsibus
morsus2, a biting, bite
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
masculine dative plural
✓ masculine ablative plural of
morsus2
-
…meae puellae, quicum ludere, quem in sinu tenere, cui primum digitum dare adpetenti et acris solet incitare morsus, cum desiderio meo nitenti carum nescio quid libet iocari et solaciolum sui doloris, credo, ut tum gravis…
Catullus, Carmina
-
…iamque tenere sperat et extento stringit vestigia rostro, alter in ambiguo est, an sit conprensus, et ipsis morsibus eripitur tangentiaque ora relinquit sic deus et virgo est hic spe celer, illa timore. Qui tamen insequitur pennis…
Ovid, Metamorphoses
-
…habet, primum ab inanimis procellas, tempestates, naufragia, ruinas, incendia, deinde a bestiis ictus, morsus, impetus ; haec ergo, ut dixi, rariora. At vero interitus exercituum, ut proxime trium ,…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, cum volucris anguis ex vastitate Libyae vento Africo invectas interficiunt atque consumunt, ex quo fit ut illae nec morsu vivae noceant nec odore mortuae. possum de ichneumonum utilitate de crocodilorum de faelium dicere, sed nolo esse longus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…sed id, quod cum accessit, id, cuius est causa, efficit necessario. Nondum enim ulcerato serpentis morsu Philocteta quae causa in rerum natura continebatur, fore ut is in insula Lemno linqueretur post autem causa fuit propior…
M. Tullius Cicero, De Fato