mugitum
mugio, to low, bellow
mugitus, a lowing, bellowing
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
neuter nominative singular
perfect passive participle masculine genitive plural
perfect passive participle masculine accusative singular
perfect passive participle neuter genitive plural
perfect passive participle neuter nominative singular
perfect passive participle neuter vocative singular
perfect passive participle neuter accusative singular of
mugio
masculine accusative singular of mugitus
mugio
-
…nil superest formae nisi candor in illa. Officioque pedum nymphe contenta duorum erigitur metuitque loqui, ne more iuvencae mugiat, et timide verba intermissa retemptat. Nunc dea linigera colitur celeberrima turba, nunc Epaphus magni genitus de semine…
Ovid, Metamorphoses
-
…, pingue superque oleum infundens ardentibus extis. Ecce autem, primi sub lumina solis et ortus, sub pedibus mugire solum, et iuga coepta moveri silvarum, visaeque canes ululare per umbram, adventante dea. Procul o procul…
Vergil, Aeneid
-
…et in foro diceret, confidentiam et vocem, defuisse Sch. Iuvenal. Sat. . inclusorum hominum gemitu mugiebat taurus. reportare. Ergo illam rem populi, id est rem publicam, quis diceret tum, cum crudelitate…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…totam Etruriam delirare aut eandem gentem in fulguribus errare aut fallaciter portenta interpretari, cum terrae saepe fremitus, saepe mugitus, saepe motus multa nostrae rei publicae, multa ceteris civitatibus gravia et vera praedixerint. quid qui irridetur ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…Atr. Fateor, tumultus pectora attonitus quatit penitusque volvit ; rapior et quo nescio, sed rapior. imo mugit e fundo solum, tonat dies serenus ac totis domus ut fracta tectis crepuit et. moti lares vertere voltum…
Seneca, Thyestes
mugitus
-
…procubuit genibus resupinoque ardua collo, quos potuit solos, tollens ad sidera vultus et gemitu et lacrimis et luctisono mugitu cum Iove visa queri finemque orare malorum. Coniugis ille suae conplexus colla lacertis, finiat ut poenas tandem ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…Illa etiam supplex Argo cum bracchia vellet tendere, non habuit, quae bracchia tenderet Argo, et conata queri mugitus edidit ore pertimuitque sonos propriaque exterrita voce est. Venit et ad ripas, ubi ludere saepe solebat, Inachidas…
Ovid, Metamorphoses
-
…totam Etruriam delirare aut eandem gentem in fulguribus errare aut fallaciter portenta interpretari, cum terrae saepe fremitus, saepe mugitus, saepe motus multa nostrae rei publicae, multa ceteris civitatibus gravia et vera praedixerint. quid qui irridetur ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…vix permittitur. Et sunt plurima ita posita ab iis, qui sermonem primi fecerunt aptantes adfectibus vocem. nam mugitus et sibilus et murmur inde venerunt. deinde, tanquam consummata sint omnia, nihil generare audemus ipsi, cum…
Quintilian, Institutio Oratoria
-
…Phoebum taciturnus adorat. Iam vada Cephisi Panopesque evaserat arva bos stetit et tollens speciosam cornibus altis ad caelum frontem mugitibus impulit auras, atque ita, respiciens comites sua terga sequentes, procubuit teneraque latus submisit in herba. Cadmus…
Ovid, Metamorphoses