oblivionem
oblivio, a being forgotten, forgetfulness, oblivion
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
feminine accusative singular of oblivio
-
…quippe qui bellum qui discordiam qui cupiditatem ceteraque generis eiusdem ad deum revocet, quae vel morbo vel somno vel oblivione vel vetustate delentur ; eademque de sideribus, quae reprehensa in alio iam in hoc omittantur. Empedocles autem multa…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, inquam, de optimi viri nobisque amicissimi laudibus libenter audio, tamen incurro in memoriam communium miseriarum, quarum oblivionem quaerens hunc ipsum sermonem produxi longius. Sed de Caesare cupio audire quid tandem Atticus iudicet. et ille Praeclare…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…hostis accesserat, in eo te praetore primum piratae navigaverunt ; neque haec tot et tanta dedecora dissimulatione tua neque oblivione hominum ac taciturnitate tegere voluisti, sed etiam navium praefectos sine ulla causa de complexu parentum suorum, hospitum tuorum…
Cicero, in Verrem
-
…populum a quo missus, an apud senatum a quo ornatus est an dies auget eius desiderium, an magis oblivionem, ac laurea illa magnis periculis parta amittit longo intervallo viriditatem qua re, si qui hominem non diligunt ,…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…eas res quas idem Caesar anno post et deinceps reliquis annis administravisset in Gallia. Tum Brutus admirans Tantamne fuisse oblivionem, inquit, in scripto praesertim, ut ne legens quidem umquam senserit quantum flagiti commisisset Quid autem, inquam…
M. Tullius Cicero, Brutus