perhibens
perhibeo, to bring forward, adduce
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active participle feminine vocative singular
present active participle masculine nominative singular
present active participle masculine vocative singular
present active participle feminine nominative singular
present active participle neuter accusative singular
present active participle neuter vocative singular
present active participle neuter nominative singular of
perhibeo
-
…. quod duobus modis sine reprehensione fit, si aut de industria facias, ut Heraclitus, cognomento qui σκοτεινός perhibetur, quia de natura nimis obscure memoravit, aut cum rerum obscuritas, non verborum, facit ut non intellegatur…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, ne nulla sit divinatio. est quidam Graecus vulgaris in hanc sententiam versus bene quí coniciet, vátem hunc perhibebo óptumum. num igitur aut, quae tempestas impendeat, vates melius coniciet quam gubernator aut morbi naturam acutius quam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…illa eximio posita est fulgore Corona. Atque haec quidem a tergo, propter caput autem Anguitenens, quem claro perhibent Ophiuchum nomine Graii. hic pressu duplici palmarum continet Anguem, atque eius ipse manet religatus corpore torto ; namque…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…eademque famae celebritate Tyndaridae fratres, qui non modo adiutores in proeliis victoriae populi Romani, sed etiam nuntii fuisse perhibentur. quid Ino Cadmi filia nonne Λευκοθέα nominata a Graecis Matuta habetur a nostris quid totum prope caelum, ne…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…facturum fuisse ; nunc in causa universorum creditorum, hominum praesertim amplissimorum, qui sine eo quem Caecilius suo nomine perhiberet facile causam communem sustinerent, aequum esse eum et officio meo consulere et tempori. durius accipere hoc mihi visus…
Cicero, Epistulae ad Atticum