perhibeo
perhibeo, to bring forward, adduce
Frieze-Dennison Vergil
- I In gen. (mostly ante-class. and post-Aug.; cf.: edo, exhibeo): operam rei publicae fortem atque strenuam, Cato ap. Gell. 3, 7, 19: magnanimitatis exemplum, Plin. 7, 25, 26, § 93: testimonium, to bear witness, Varr. R. R. 2, 5, 1; Col. 3, 9; Plin. 7, 30, 31, § 112; 7, 38, 39, § 127: ut testimonium perhiberet de lumine, Vulg. Joan. 1, 8; Aug. Civ. Dei, 10, 2 fin.; Vulg. Rom. 10, 2 et saep.: in causā universorum creditorum, qui sine eo, quem Caecilius suo nomine perhiberet, facile causam communem sustinerent, to bring forward, furnish, Cic. Att. 1, 1, 4: magnam auctoritatem huic animali perhibet Nigidius, attributes, Plin. 29, 6, 39, § 138: alicui rei palmam, to give the preference, id. 31, 7, 39, § 80: cui (Vettonicae) tanta vis perhibetur, ut, etc., id. 25, 8, 55, § 101; 18, 11, 26, § 104: ut rebus praecipuis honos in primis perhibeatur, id. 29, 1, 9, § 29.—
- II In partic., to say, assert any thing; to call, name any thing (mostly poet.; in Cic. very rare, perh. only three times; cf. Madv. Opusc. Acad. p. 200, and ad Cic. Fin. p. 163): vento quem perhibent Graium genus aëra linguā, Enn. ap. Prob. ad Verg. E. 6, 31 (Ann. v. 149 Vahl.); cf.: id quod nostri caelum memorant, Grai perhibent aethera, Pac. ap. Varr. L. L. 5, § 17 Müll. (Trag. Rel. p. 71 Rib.): est locus Hesperiam quam mortales perhibebant, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 23 Vahl.): omnes corde patrem perhibent, id. ap. Don. ad Ter. Phorm. 1028 (id. v. 460 ib.): Jove propagatus est, ut perhibent, Tantalus, Poët. ap. Quint. 9, 3, 57; so, ut perhibent viri, Plaut. Cist. 1, 1, 68 (68); and: Electrā, ut Graii perhibent, Atlantide cretus, Verg. A. 8, 135: bene qui coniciet, vatem hunc perhibebo optimum, Cic. poët. Div. 2, 5, 12.—With acc. and inf.: fortunam insanam esse perhibent philosophi, Pac. ap. Auct. Her. 2, 22, 36 (Trag. Rel. p. 104 Rib.).—In pass.: sophiam sapientia quae perhibetur, Enn. ap. Fest. p. 325 Müll. (Ann. v. 227 Vahl.): sane ego me nolo fortem perhiberi virum, Plaut. Fragm. ap. Gell. 7, 7, 3: quis me inprobior perhibeatur esse, id. Trin. 3, 2, 66 (692): montes, qui esse aurei perhibentur, are said to be, id. Stich. 1, 1, 25 (25): Tyndaridae fratres, qui nuntii fuisse perhibentur, Cic. Tusc. 1, 12, 28: his (Romulus) dicitur ... perhibetur ceteris praestitisse, id. Rep. 2, 2, 4: nec minus est Spartiates Agesilaus ille perhibendus, to be named, cited, id. Fam. 5, 12, 7.
- 1. aanbieden, geven [alqm als advocaat laten optreden; testimonium afleggen; honorem alci bewijzen];
- 2. (Plin. Mai.) toeschrijven [divinitatem];
- 3. zeggen, vertellen (abs.; m. acc.; aci.; pass. m. nci.); ➤ ut perhibent zoals men vertelt; montes qui esse aurei perhibentur waarvan men zegt; Romulus perhibetur (zou) et corporis viribus et animi ferocitate ceteris praestitisse;
- 4. noemen, aanduiden; ➤ id quod nostri caelum memorant, Graeci perhibent aethera.
講。述。顯。給。— testimonium 證見。— locum ei 讓地方。Difficile est honorem verborum parvis 一小事難以雄詞。Si vos (acc.) vultis perhiberi probos 若汝等欲常善人。Persarum montes qui esse aurei perhibentur 人謂白爾西亞之山係金者。
Suggest a Translation
See an image
- pro+habeo, to bring forward, adduce: alquem suo nomine.—To say, assert: ut Grai perhibent, V.: fratres, qui nuntii fuisse perhibentur.—To call, name: vatem hunc optimum: tellus, quae perhibetur amara, V.: nec minus est Agesilaus ille perhibendus, to be cited.
-
…. quod duobus modis sine reprehensione fit, si aut de industria facias, ut Heraclitus, cognomento qui σκοτεινός perhibetur, quia de natura nimis obscure memoravit, aut cum rerum obscuritas, non verborum, facit ut non intellegatur…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, ne nulla sit divinatio. est quidam Graecus vulgaris in hanc sententiam versus bene quí coniciet, vátem hunc perhibebo óptumum. num igitur aut, quae tempestas impendeat, vates melius coniciet quam gubernator aut morbi naturam acutius quam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…illa eximio posita est fulgore Corona. Atque haec quidem a tergo, propter caput autem Anguitenens, quem claro perhibent Ophiuchum nomine Graii. hic pressu duplici palmarum continet Anguem, atque eius ipse manet religatus corpore torto ; namque…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…eademque famae celebritate Tyndaridae fratres, qui non modo adiutores in proeliis victoriae populi Romani, sed etiam nuntii fuisse perhibentur. quid Ino Cadmi filia nonne Λευκοθέα nominata a Graecis Matuta habetur a nostris quid totum prope caelum, ne…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…facturum fuisse ; nunc in causa universorum creditorum, hominum praesertim amplissimorum, qui sine eo quem Caecilius suo nomine perhiberet facile causam communem sustinerent, aequum esse eum et officio meo consulere et tempori. durius accipere hoc mihi visus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…; quae vel si nulla sint, nihilo sint tamen obscuriores clari viri. nec minus est Spartiates Agesilaus ille perhibendus, qui neque pictam neque fictam imaginem suam passus est esse, quam qui in eo genere laborarunt ; unus…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…erat h fuissetis γ dubitem C α D non dubitem BE γ et prohibiti C αβ ut prohibitis m ut perhibetis ah acceptae iniuriae C αβ a accepta iniuria hm proh. vos C α vos proh. γ proh .…
Cicero, pro Ligario
-
…, dicaturque tam aether Latine quam dicitur aer, etsi interpretatur Pacuvius hoc, quod memoro, nostri caelum Grai perhibent aethera quasi vero non Graius hoc dicat. at Latine loquitur. si quidem nos non quasi Graece loquentem audiamus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…sic hoc breviter vides sublime fusum immoderatum aethera, qui terram tenero circumiectu amplectitur hunc summum habeto divum, hunc perhibeto Iovem. Aer autem, ut Stoici disputant, interiectus inter mare et caelum Iunonis nomine consecratur, quae est…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…; quo in loco cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus pastoresque eum sustulissent et in agresti cultu laboreque aluissent, perhibetur, ut adoleverit, et corporis viribus et animi ferocitate tantum ceteris praestitisse, ut omnes, qui tum eos…
M. Tullius Cicero, De Republica