procliuis
No short definition found for proclivus
proclivis, sloping, steep, going downward, downhill
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
feminine ablative plural
feminine dative plural
masculine dative plural
masculine ablative plural
neuter dative plural
neuter ablative plural of
proclivus
feminine genitive singular
masculine accusative plural
masculine genitive singular
feminine nominative singular
feminine vocative singular
feminine accusative plural
masculine nominative singular
masculine vocative singular
neuter genitive singular of
proclivis
proclivus
No examples found for proclivus.
proclivis
-
…. p. pravitas διαστροφή. principatus ἡγεμονικόν principium ἀρχή ἀρχή, στοιχεῖον probabile v. πιθανόν proclivitas εὐεμπτωσία, proclivis. προηγμένα praecipua vel producta v. etiam commoda pronuntiatum v. ἀξίωμα prudentia φρόνησις pudor αἰσχύνη pulchritudo animi pulchrum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…pabulandi aut frumentandi causa progressi, hos levis armaturae Lusitani peritique earum regionum caetrati citerioris Hispaniae consectabantur ; quibus erat proclive tranare flumen, quod consuetudo eorum omnium est, ut sine utribus ad exercitum non eant. At exercitus Afrani…
Julius Caesar, Civil War
-
…vitam. vide rursus retro dato hoc dandum erit illud. Quod vestri non item. Tria genera bonorum ; proclivi currit oratio. venit ad extremum ; haeret in salebra. cupit enim dicere nihil posse ad beatam vitam deesse…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…sed ratione a se deiecta diceret. ergo ut optuma quisque valetudine adfectus potest videri ut natura ad aliquem morbum proclivior, sic animus alius ad alia vitia propensior. qui autem non natura, sed culpa vitiosi esse dicuntur ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…. Quare qui convenit polliceri operam suam rei publicae tum denique, si necessitate cogantur cum, quod est multo proclivius, nulla necessitate premente rem publicam regere nesciant. Equidem, ut verum esset sua voluntate sapientem descendere ad rationes…
M. Tullius Cicero, De Republica