δικαίωσις
δικαίωσις, a setting right, doing justice to: punishment
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δικαίωσις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | δικαιώσει | – | – |
| Accusative | – | – | δικαιώσεις |
| Vocative | – | – | – |
δικαίωσις, a setting right, doing justice to: punishment
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δικαίωσις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | δικαιώσει | – | – |
| Accusative | – | – | δικαιώσεις |
| Vocative | – | – | – |