Logeion | δικαίωσις

δῐκαί-ωσις, εως, ἡ,

setting right, doing justice to: hence,
- - 1 condemnation, punishment, Th. 8.66, D.C. 40.43 (pl.), cj. in Plu. Def.orac. 2.421d.
  - 2 plea of legal right, justification, Lys. 9.8, cf. Harp.
  - 3 making or accounting righteous, justification, Ep.Rom. 4.25, etc.
- II demand of right or as of right, just claim, Th. 1.141, Plu. Demetr. 18.
- III judgement of what is right, ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει altered at their will and pleasure, Th. 3.82.

1 acción de someter a la justicia οὔτ' εἰ ὑποπτεύοιντο δ. ἐγίγνετο Th.8.66, cf. D.H.1.87.

2 justicia δ. μία ἔσται τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ἐγχωρίῳ LXX Le.24.22, παρελθὼν τὴν ἁπάντων ἀνθρώπων δικαίωσιν contraviniendo el universal sentido de la justicia D.H.1.58, τὸ κεφάλαιον τῆς ἀνθρωπίνης εὐφημίας καὶ δικαιώσεως Plu.2.99c.

3 justificación καὶ τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ... ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει incluso cambiaron, para justificarse, el ordinario valor de las palabras Th.3.82, ἔτι πλείονας καὶ νόμους καὶ ἄλλας δικαιώσεις Lys.9.8, καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν Ep.Rom.4.25, ἡ ἐν πίστει δ. la justificación por la fe Cyr.Al.Luc.1.66, cf. Ep.Rom.5.18, Plot.4.3.16.

4 reclamación de un derecho ἥ τε μεγίστη καὶ ἐλαχίστη δ. Th.1.141, ἐγίνοντο καὶ περὶ τὰς δικαιώσεις βιαιότεροι Plu.Demetr.18, cf. D.H.7.16, Basil.M.30.201C.

5 castigo, pena φρουραῖς καὶ δικαιώσεσι ... τοὺς μὲν ἐταπείνωσε D.C.40.43.3, εἶναι καὶ ὑπὸ χθονὸς δικαιώσεις τε καὶ τιμάς I.AI 18.14, cf. 18.315, Plu.2.565a.

δικαίωσις, εως (ἡ) [δῐ]

I action de juger comme juste, d’où justification (d’actes jusque-là considérés comme blâmables) Thc. 3, 82 ||

II action de faire valoir son droit :

1 réclamation d’un droit, Thc. 1, 141 ; Plut. Demetr. 18 ||

2 défense, justification, Lys. 115, 5 ||

III action de traiter selon la justice, condamnation, Thc. 8, 66 ; d’où châtiment, Plut. M. 421d ; DC. 40, 43.

δικαίωσις -εως, ἡ [δίκαιος]
1. rechtsvervolging, bestraffing: οὔτ’ εἰ ὑποπτεύοιντο δικαίωσις ἐγίγνετο noch vond er bestraffing plaats als zij verdacht werden Thuc. 8.66.2.
2. rechtvaardiging: ἰσχύος δικαιώσει door rechtvaardiging van fysieke kracht Thuc. 4.86.6; ἔτι πλείονας καὶ νόμους καὶ ἄλλας δικαιώσεις παρασχήσομαι ik zal nog meer wetten en andere rechtvaardigingen naar voren brengen Lys. 9.8; overdr.: ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει zij veranderden (de terminologie) naar wat hen gerechtvaardigd leek Thuc. 3.82.4.

δικαίωσις, ἡ, das Gerechtmachen ;
   a) sowohl die gerichtliche Verteidigung, Lys. bei Harp., der es δικαιολογία erkl., als die Verurteilung, Bestrafung, Thuc. 8.66 ; ὑπὸ θεοῦ Plut. def. Or. 21 ; DC. 40.43.
   b) gerechte Forderung, Rechtsgrund ; Lys. 9.8 ; Ansprüche, Thuc. 1.141 ; Plut. Dem. 18.
   c) übh. Ansicht vom Recht, Dion.Hal. 3.10 u. öfter, wie Thuc. 3.82, τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει, wo man es »Gutdünken«, »Willkür« übersetzt.

Number of occurrences in NT: 2
Strong 1347

δικαίωσις, -εως, ἡ (< δικαιόω), [in LXX for מִשְׁפָּט, Le 24:22 * ;]

the act of pronouncing righteous, justification, acquittal: Ro 4:25 5:18 (Cremer, 199).†

δικαίωσις εως, ἡ,

- Ia setting right, doing justice to: punishment, Thuc.
- - 2a deeming righteous, justification, NTest.
- IIa demand of right or as of right, a just claim, Thuc.
- IIIjudgment of what is right, Thuc.

Menu

Word wheel

δικαίωσις

Saved

Recent