δόξῃ
δόξα, δόξα, δόξης, ἡ, expectation, belief, reputation, glory
δοκέω, δοκέω, δόξω, ἔδοξα, -, δέδογμαι, -ἐδόχθην, seem, think, it seems best
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δόξα | – | δόξαι |
| Genitive | δόξας, δόξης | – | δοξῶν |
| Dative | δόξᾳ, δόξῃ | – | δόξαις |
| Accusative | δόξαν | – | δόξας |
| Vocative | – | – | – |
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Primary Indicative | δοκέω, δοκῶ δοκέεις, δοκεῖς δοκέει, δοκεῖ δοκοῦμεν, δοκοῦμέν δοκεῖτε, δοκεῖτέ δοκέουσι, δοκοῦσʼ, δοκοῦσι, δοκοῦσί, δοκοῦσιν, δοκέουσιν |
– | δόξω δόξεις δοκήσει, δόξει δόξομεν δοκήσετε, δόξετʼ, δόξετε, δοξεῖτʼ δόξουσι, δόξουσιν |
– | – | – – δεδόκηκεν – – – |
– δεδόκησαι δέδοκται, δέδοκταί – – – |
|||
| Secondary Indicative | ʼδόκουν, ἐδόκεον, ἐδόκουν, κἀδόκουν ʼδόκεις, ἐδόκεις, κἀδόκεις ἐδόκεε, ἐδόκεέ, ἐδόκει, κἀδόκει, μοὐδόκει ἐδοκοῦμεν, ἐδοκεῦμες ἐδοκεῖτʼ ἐδόκεον, ἐδόκουν |
– | ʼδοξʼ, ἔδοξʼ, ἔδοξα ἔδοξας δόκησε, ἔδοξʼ, ἔδοξε, ἔδοξέ, ἔδοξεν, ἔδοξέν, οὕδοξε ἐδόξαμεν ἐδόξατέ ἔδοξαν, ἔδοξάν |
– | – | – | – – ἐδέδοκτο – – – |
|||
| Subjunctive | δοκέω, δοκῶ δοκῇς δοκέῃ, δοκῇ δοκῶμεν δοκῆτε, δοκῆτέ δοκῶσι, δοκῶσί, δοκῶσιν |
– | δόξω δόξῃς δόξῃ δόξωμεν δόξητε, δόξητέ δόξωσι, δόξωσιν |
– | – | – | ||||
| Optative | δοκοίην, δοκοῖμʼ – δοκέοι, δοκοῖ, δοκοίη δοκοῖμεν – δοκοῖεν |
– | – | – | – | δόξαιμι δόξαις, δόξειας δόξαι, δόξειε, δόξειεν – – – |
– | – | – | |
| Imperative | δόκει δοκείτω δοκεῖτε – |
– | δόξον δοκησάτω, δοξάτω – – |
– | – | – | ||||
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Infinitive | δοκέειν, δοκεῖν | δοκεῖσθαι | δόξειν | – | – | δόξαι | – | – | – | δεδόχθαι |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκέων, δοκῶν | δοκοῦσα, δοκοῦσά, δοκοῦσʼ | δοκοῦν |
| Genitive | δοκοῦντος | δοκούσης | – |
| Dative | δοκοῦντι | δοκούσῃ | – |
| Accusative | δοκέοντα, δοκοῦνθʼ, δοκοῦντʼ, δοκοῦντα, δοκοῦντά | δοκοῦσαν | δοκοῦν |
| Vocative | δοκῶν | – | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκέοντες, δοκοῦντες | – | δοκοῦντα |
| Genitive | δοκούντων | – | – |
| Dative | δοκοῦσιν | – | δοκοῦσιν |
| Accusative | δοκέοντας, δοκοῦντας | δοκούσας | δοκοῦντʼ, δοκοῦντα |
| Vocative | – | – | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | δόξων | – |
| Genitive | – | δόξοντος |
| Dative | – | – |
| Accusative | δόξοντα | – |
| Vocative | – | – |
| Feminine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | δοξούσας |
| Vocative | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δοκήσας, δόξας | δόξασα, δόξασά | – |
| Genitive | δόξαντος, δόξαντός | – | δόξαντος |
| Dative | δόξαντι | δοξάσῃ | δόξαντι |
| Accusative | δόξαντʼ, δόξαντα | δόξασαν | δόξαν |
| Vocative | – | – | – |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Nominative | δόξαντες, δόξαντές | δόξασαι | – |
| Genitive | – | – | δοξάντων |
| Dative | – | – | δόξασιν |
| Accusative | – | δοξάσας | δόξαντʼ, δόξαντα, δόξαντά |
| Vocative | – | – | – |
| Neuter | |
|---|---|
| Nominative | δοκηθέντʼ |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | δεδοκημένος | δεδογμένον |
| Genitive | – | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | – | δεδογμένον |
| Vocative | – | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | – | δεδογμένʼ, δεδογμένα |
| Genitive | – | δεδογμένων |
| Dative | δεδογμένοις, δεδογμένοισιν | – |
| Accusative | δεδογμένους | – |
| Vocative | – | – |
δόξα
-
…μᾶλλον ἢ ᾗ σύμπασι τοῖς ἄλλοις. ἔστι ταῦτα. εἶεν. ἀπειθήσας δὲ τῷ ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας δὲ τοὺς τῶν πολλῶν λόγους καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται ; πῶς…
Plato, Crito
-
…ὑμᾶς ἀτιμάζων, ἀλλʼ εἰ μὲν θαρραλέως ἐγὼ ἔχω πρὸς θάνατον ἢ μή, ἄλλος λόγος, πρὸς δʼ οὖν δόξαν καὶ ἐμοὶ καὶ ὑμῖν καὶ ὅλῃ τῇ πόλει οὔ μοι δοκεῖ καλὸν εἶναι ἐμὲ τούτων οὐδὲν ποιεῖν καὶ τηλικόνδε ὄντα…
Plato, Apology
-
…αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ ἂν πραχθῇ. ἀλλʼ ὁρᾷς δὴ ὅτι ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, καὶ τῆς τῶν πολλῶν δόξης μέλειν. αὐτὰ δὲ δῆλα τὰ παρόντα νυνὶ ὅτι οἷοί τʼ εἰσὶν οἱ πολλοὶ οὐ τὰ σμικρότατα τῶν κακῶν ἐξεργάζεσθαι…
Plato, Crito
-
…, οὐδʼ ἂν ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπʼ αὐτῶν. καὶ ὅρα, ὦ Κρίτων, ταῦτα καθομολογῶν, ὅπως μὴ παρὰ δόξαν ὁμολογῇς · οἶδα γὰρ ὅτι ὀλίγοις τισὶ ταῦτα καὶ δοκεῖ καὶ δόξει. οἷς οὖν οὕτω δέδοκται καὶ οἷς μή…
Plato, Crito
-
…μύθους λεγούσαις, εἶεν ἐρῶ καὶ κατανεύσομαι καὶ ἀνανεύσομαι. μηδαμῶς, ἦν δʼ ἐγώ, παρά γε τὴν σαυτοῦ δόξαν. ὥστε σοί, ἔφη, ἀρέσκειν, ἐπειδήπερ οὐκ ἐᾷς λέγειν. καίτοι τί ἄλλο βούλει ; οὐδὲν μὰ…
Plato, Republic
δοκέω
-
…. καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα · ᾧ παραδόντες ἐμὲ πάλιν ᾤχοντο. ἐν τοιούτῳ δʼ ὄντι μοι κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς τοῦ γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη. καλέσας δὲ Δάμνιππον λέγω πρὸς αὐτὸν τάδε, ἐπιτήδειος μέν μοι τυγχάνεις…
Lysias, Speeches
-
…ἄν, ὦ Σώκρατες. ἀληθῆ λέγεις. ἀλλʼ, ὦ θαυμάσιε, οὗτός τε ὁ λόγος ὃν διεληλύθαμεν ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι ὅμοιος εἶναι καὶ πρότερον · καὶ τόνδε δὲ αὖ σκόπει εἰ ἔτι μένει ἡμῖν ἢ οὔ, ὅτι οὐ…
Plato, Crito
-
…καὶ μὴ πλέουσι δὴ κυβερνήτης. ναί. ἆρα καὶ τοῖς μὴ πολεμοῦσιν ὁ δίκαιος ἄχρηστος ; οὐ πάνυ μοι δοκεῖ τοῦτο. χρήσιμον ἄρα καὶ ἐν εἰρήνῃ δικαιοσύνη ; χρήσιμον. καὶ γὰρ γεωργία · ἢ οὔ ; ναί .…
Plato, Republic
-
…οἱ ἐχθροί σου σπεύσαιέν τε καὶ ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι. πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι, οὕς σοι ἐξὸν καὶ ἐκθρέψαι καὶ ἐκπαιδεῦσαι οἰχήσῃ καταλιπών, καὶ τὸ σὸν μέρος ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο…
Plato, Crito
-
…ὡς ἐγὼ οὐκ ἀποδέξομαι ἐὰν ὕθλους τοιούτους λέγῃς. καὶ ἐγὼ ἀκούσας ἐξεπλάγην καὶ προσβλέπων αὐτὸν ἐφοβούμην, καί μοι δοκῶ, εἰ μὴ πρότερος ἑωράκη αὐτὸν ἢ ἐκεῖνος ἐμέ, ἄφωνος ἂν γενέσθαι. νῦν δὲ ἡνίκα ὑπὸ τοῦ λόγου…
Plato, Republic