δόξα
δόξα, δόξα, δόξης, ἡ, expectation, belief, reputation, glory
- expectation, οὐδʼ ἀπὸ δόξης not otherwise than one expects, Il. 10.324, Od. 11.344; in Prose, παρὰ δόξαν ἢ ὡς κατεδόκεε Hdt. 1.79, etc.; ἐν δόξᾳ θέμενος εὖχος hoping for . ., Pi. O. 10(11).63; δόξαν παρέχειν τινὶ μὴ ποιήσεσθαι . . to make one expect that . ., X. HG 7.5.21; δόξαν παρέχεσθαί τινι ὡς . ., c. part., Pl. Sph. 216d; ἀπὸ τῆς δ. πεσέειν, = Lat. spe excidere, Hdt. 7.203.
- II after Hom., notion, opinion, judgement, whether well grounded or not, βροτῶν δόξαι Parm. 1.30, cf. 8.51; ψυχῆς εὐτλήμονι δόξῃ A. Pers. 28 (anap.); ἃ δόξῃ τοπάζω S. Fr. 235; δόξῃ γοῦν ἐμῇ Id. Tr. 718; κατά γε τὴν ἐμήν, with or without δόξαν, Pl. Grg. 472e, Phlb. 41b: opp. ἐπιστήμη, Id. Tht. 187b sq., R. 506c, Hp. Lex 4, Arist. Metaph. 1074b36; φάσεις καὶ δ. Id. EN 1143b13; opp. νόησις, Pl. R. 534a; ἀληθεῖ δόξῃ δοξασταί capable of being subjects of true opinion, Id. Tht. 202b; δ. ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς Id. Phlb. 36c; δόξης ὀρθότης ἀλήθεια Arist. EN 1142b11; δ. ἐμποιεῖν περί τινος Id. Pol. 1314b22; κύριαι δ. philosophical maxims, title of work by Epicurus, Phld. Ir. p.86 W., etc.; αἱ κοιναὶ δ. axioms, Arist. Metaph. 996b28.
- 2 mere opinion, conjecture, δόξῃ ἐπίστασθαι, ἡγεῖσθαι, imagine, suppose (wrongly), Hdt. 8.132, Th. 5.105; δόξης ἁμαρτία Id. 1.32; δόξαι joined with φαντασίαι, Pl. Tht. 161e, cf. Arist. Ph. 254a29 (but distd. fr. φαντασίαι, Id. de An. 428a20); κατὰ δόξαν, opp. κατʼ οὐσίαν, Pl. R. 534c; ὡς δόξῃ χρώμενοι speaking by guess, Isoc. 8.8, cf. 13.8.
- 3 fancy, vision, δ. ἀκόνας λιγυρᾶς Pi. O. 6.82; δ. βριζούσης φρενός A. Ag. 275; οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων Id. Ch. 1053, cf. 1051; of a dream, E. Rh. 780; δ. ἐνυπνίου Philostr. VA 1.23: pl., hallucinations, Alex.Trall. 1.17.
- III the opinion which others have of one, estimation, repute, first in Sol. 13.4 ἀνθρώπων δόξαν ἔχειν ἀγαθήν, cf. 34; δ. ἐπʼ ἀμφότερα φέρεσθαι Th. 2.11.
- 2 mostly, good repute, honour, glory, Alc. Supp. 25.11, A. Eu. 373 (lyr., pl.), Pi. O. 8.64, etc.; δόξαν φύσας Hdt. 5.91; δόξαν σχεῖν τινός for a thing, E. HF 157; ἐπὶ σοφίᾳ δ. εἰληφώς Isoc. 13.2; ἐπὶ καλοκἀγαθίᾳ καὶ σωφροσύνῃ δ. ὁμολογουμένην πεποιημένος Plb. 35.4.8; δόξαν ἀντὶ τοῦ ζῆν ᾑρημένος D. 2.15; δόξαν εἶχον ἄμαχοι εἶναι Pl. Mx. 241b; δ. ἔχειν ὥς εἰσι . . D. 2.17; δ. καταλιπεῖν Id. 3.24: in pl., οἱ ἐν ταῖς μεγίσταις δόξαις ὄντες Isoc. 4.51.
- 3 rarely of ill repute, [δ.] ἀντὶ καλῆς αἰσχρὰν τῇ πόλει περιάπτειν D. 20.10; λαμβάνειν δ. φαύλην Id. Ep. 3.5; κληρονομήσειν τὴν ἐπʼ ἀσεβείᾳ δ. Plb. 15.22.3.
- 4 popular repute or estimate, εἰσφέρων οὐκ ἀφʼ ὑπαρχούσης οὐσίας . . ἀλλʼ ἀπὸ τῆς δόξης ὧν ὁ πατήρ μοι κατέλιπεν D. 21.157.
- IV of external appearance, glory, splendour, esp. of the Shechinah, LXX Ex. 16.10, al.; δ. τοῦ φωτός Act.Ap. 22.11: generally, magnificence, πλοῦτον καὶ δ. LXX Ge. 31.16, cf. Ev.Matt. 4.8, al.; esp. of celestial beatitude, 2 Ep.Cor. 4.17: pl., 1 Ep.Pet. 1.11; also of illustrious persons, dignities, δόξας οὐ τρέμουσιν 2 Ep.Pet. 2.10; δ. βλασφημεῖν Ep.Jud. 8.
A
I c. ref. al suj.
1 esperanza, expectativa ref. al futuro:
a) gener.
κεινὴν ... δόξαν ... ἕκαστος ἔχει
δόξης ἐπιβαίνειν
b) en giros c. inf. fut.
λόγος ... δόξαν φέρει λοιπὸν ἔσσεσθαι ... κλυτάν
τοιαύτη δ. παρειστήκει. ὡς ... πολεμήσουσι
c) en giros c. prep., c. ἀπό o παρά en contra de lo esperado
οὐδ' ἀπὸ δόξης
ἀπὸ τῆς δόξης πεσεῖν
οἱ παρὰ δόξαν ἔσχε τὰ πρήγματα
• ἐν δόξᾳ en la esperanza op. ἔργῳ:
ἀγώνιον ἐν δόξᾳ θέμενος εὖχος, ἔργῳ καθελών
• previsión, cálculo
δόξης ... ἁμαρτίᾳ
por un error de cálculo
2 voluntad, determinación
ψυχῆς εὐτλήμονι δόξῃ
por la valiente determinación de su alma(δῆμος) δόξαν δὲ φύσας αὐξάνεται
δ. μοι παρεστάθη ... ἵκεσθαι
τὴν αὐτοῦ δόξαν ἐκτίθεσθαι
ref. a un testamento
• en or. nominal δόξῃ (ἐστι) c. dat. y suj. inf. está en la voluntad de, e.e., está dispuesto a
ἤν τε γὰρ δόξῃ τῶν πόλεων ταῖς προεχούσαις ἀπέχεσθαι τῶν ἀδικημάτων
3 opinión, creencia δόξαν λαμβάνειν creer, formarse un juicio
οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός
δόξαν παρεῖχε τοῖς πολεμίοις μὴ ποιήσεσθαι μάχην
dio a creer a los enemigos que no iba a trabar batalla
• τῆς δόξης εἶναι ser de la opinión
ἧς δόξης ἐστὶ καὶ Κάλλιππος
κόμψευέ νυν τὴν δόξαν
δ. δ' ἐχώρει δίχ' ἀν' Ἑλλήνων στρατόν
βροτῶν δόξαι
αἱ τῶν ἁρμονικῶν δόξαι
αἱ τῶν ἐπιστημῶν δόξαι
τῶν πολλῶν δ.
σκοτόεσσα θεῶν πέρι δ.
una idea oscura sobre dioses
• usos adverb. en dat. δόξῃ o giro prep. en la opinión, según el parecer, conjeturalmente
δόξῃ γοῦν ἐμῇ
Σάμον ἐπιστέατο δόξῃ ... ἀπέχειν
ἃ δὲ δόξῃ τοπάζω, ταῦτ' ἰδεῖν σαφῶς θέλω
ἡγούμεθα γὰρ τό τε θεῖον δόξῃ, τὸ ἀνθρώπειόν τε σαφῶς
τὰ μὲν τεκμηρίοις σαφέσι ... τὰ δὲ καὶ δόξῃ μετὰ λόγου
κατὰ ... τὴν ἐμὴν δόξαν
παρὰ δόξαν
en contra de mi opinión
• opinión común, principio, axioma
λέγω δὲ ἀποδεικτικὰς τὰς κοινὰς δόξας ἐξ ὧν ἅπαντες δεικνύουσιν
μὴ νόμοις καὶ δόξαις δουλεύοντα ζῆν
no vivir sometido ciegamente a leyes y principios
• sentencia
Κύριαι δόξαι
Máximas Capitales tít. de una obra de Epicur.
4 como término fil. opinión, apariencia op. ‘realidad’ o ‘verdad’
μηδὲν φαίνεσθαι κατ' ἀλήθειαν, ἀλλὰ μόνον κατὰ δόξαν
μὴ κατὰ δόξαν ἀλλά κατ' οὐσίαν
νοῦς ἐπιστήμη δόξα αἴσθησις
los cuatro componentes del almaτὰς ἄνευ ἐπιστήμης δόξας
ἡ ... ἐπιστήμη ποιέει τὸ ἐπίστασθαι, ἡ δὲ δ. τὸ ἀγνοεῖν
μὴ νομίζειν εἰδέναι τὸ συμβησόμενον, ἀλλ' ὡς δόξῃ χρωμένους
•
op. νόησις y compuesta de πίστις y εἰκασία
ταῖς ἀναποδείκτοις φάσεσι καὶ δόξαις
δόξαν πρὸ ἀληθείας τετιμηκόσι
a los que han valorado más la opinión que la verdadκενὴ καὶ θνητὴ δ.
• opinión, aprehensión basada en la sensación, dif. de la imaginación
ἡ φαντασία καὶ ἡ δ. κινήσεις τινὲς εἶναι δοκοῦσιν
δόξαι ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς
γίνεται δ. καὶ ἀληθὴς καὶ ψευδής. ἀλλὰ δόξῃ μὲν ἕπεται πίστις
(τὴν δυάδα) δόξαν δὲ ὠνόμαζον, ὅτι τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος ἐν δόξῃ
οὐχ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ... ἀλλ' ὑπὸ ... τῆς ψευδοῦς δόξης
τὸ ἐπισκοπεῖν ... τὰς ἀλλήλων φαντασίας τε καὶ δόξας, ὀρθὰς ἕκαστου οὔσας
κινδυνεύει δὲ ἡ ἀληθὴς δ. ἐπιστήμη εἶναι
τὰς συλλαβὰς ... ἀληθεῖ δόξῃ δοξαστάς
δόξης δ' ὀρθότης ἀλήθεια
5 teol. opinión, doctrina
τὸ μὲν ὑμῶν ἐπαινετόν ἐστι τῆς δόξης, τὸ δ' ἔμπαλιν ψεκτόν
τὰς περὶ τοῦ ἀγενήτου ... δόξας
• creencia
ἃ δὲ δόξῃ νενόμισται
ἡ περὶ τοῦ ἑνὸς θεοῦ δ.
οἱ ἄνθρωποι οὕτω δόξαν τῷ θεῷ ἀναμάρτητοι ζητοῦσιν
ἱερεὺς τῆς παλαιᾶς δόξης
πάτριος δ.
• doctrina
τῆς ἀποστολικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς δόξης ὑπερμαχούντων
εὐσεβῆ δόξαν περί τε Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος
τὴν ἄθεον εἴλετο δόξαν
6 sensación
δόξαν ἔχω τίν' ἐπὶ γλώσσᾳ λιγυρᾶς ἀκόνας
tengo la sensación de una piedra de afilar sobre la lengua
7 aparición, visión
τίνες σε δόξαι ... στροβοῦσιν;
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί
ref. a las Erinisμοι καθ' ὕπνον δ. τις παρίσταται
δ. ἐνυπνίου
• medic. alucinación
δόξας ἔχουσι καὶ προλέγειν τὰ μέλλοντα οἴονται
II c. ref. a pers. ajenas al suj.
1 c. valoración posit. reputación, fama, gloria
οὐδ' εἰ πᾶσαν ἔχοι δόξαν πλὴν θούριδος ἀλκῆς
αὔχημα δόξας
αἰδὼς ... ἃ φέρει δόξαν
ἄφρονι πολλάκι δ. ἕσπετο
με ... ἔβλαψε δ.
τὴν ... δόξαν ἀντὶ τοῦ ζῆν ἀσφαλῶς ᾑρημένος
κωφὴ δ. καὶ τυφλὸς πλοῦτος
δόξαν φέρειν
dar famaδόξαν ἐμποιεῖν
δόξαν λαμβάνειν
adquirir famaδόξης πείρατα ... ἐνέπειν
δόξαν ... ἐζηλωκότες
τοὺς τὴν δόξαν ἀποβαλλομένους
a los que rechazan la reputaciónἀπετάξατο ... δόξῃ
ἐν τιμῇ καὶ δόξῃ
εἰς δόξαν ἀφῖκτο τὰ ἀργυρεῖα
ὁρίζονται εἶναι δόξαν τὸν ἀπὸ τῶν πολλῶν ἔπαινον
• c. adj. pos. o gen. subjet.
πατρῴα δ.
τὰς Ἑλληνικὰς δόξας καλλίστας ἡγούμενοι
estimaban en mucho las glorias griegasδόξαι δ' ἀνδρῶν ... σεμναί
μὴ τὸ εἶδος ἀλλὰ τὴν δόξαν ... τῆς γυναικός
ἡμῶν αὐτῶν τῆς δόξης ἐνδεεστέρους
(mostrarnos) inferiores a nuestra propia reputaciónτεταπείνωται μὲν ἡ τῶν Ἀθηναίων δ. πρὸς τοὺς Βοιωτούς
πρὸς δόξαν Ῥωμα[ίων
ἡ τοῦ Χριστοῦ δ.
Κλεωνύμου δόξα ... ἅρμασιν
la fama de Cleónimo con el carroἡ δ. τοῦ ὄρους
la notoriedad del monte ref. al Cáucasoἡ δ. τῶν κτημάτων
σῶν ἐπέων δ.
• c. rég. prep.
ἐν τοῖς πολλοῖσι δ.
ἡ ἐκ τῆς Βρεττανίας δ.
la gloria ganada en Bretañaμεγίστην ἐπί σοφίᾳ δόξαν εἰληφώς
ἐπὶ τοῖς ἔργοις δόξαν ... κατέλιπον
ἡ ἐπ' ἀσεβείᾳ δ.
ἡ ἐν ταῖς στρατείαις ... δ.
ἐν ὕδασι δ.
ἡ ἐν β[ί]ῳ δ.
οἱ ἀπὸ τῶν ἄλλων ἀγώνων δόξαις κεκοσμημένοι
2 sin implicar valoración posit., c. una cualificación fama
πρὸς ἁπάντων ἀνθρώπων αἰεὶ δόξαν ἔχειν ἀγαθήν
ἀρίγνωτος
τελέα
χρηστή
ψευδής
φαῦλην δόξαν ἡ πόλις λαμβάνει
• c. gen. de cualidades
δόξαν ἔχουσ' ἀγαθῶν
δ. ... εὐκλείας
μαλακίας καὶ ἀνανδρίας ἐκφερέσθω δόξαν
• c. dat.
σωφροσύνῃ δόξαν ὁμολογουμένην πεποιημένος
habiendo obtenido una reconocida reputación por su sensatezδόξαν εἶχον ... ἄμαχοι εἶναι
tenían fama de ser invenciblesδόξαν ἔχουσιν ὡς εἰσὶ θαυμαστοί
κατὰ τοιαύτην ... δόξαν, ὅτι ...
κατέσχεν οὖν δόξαν, ὡς ὀψὲ ᾐσθημένων ...
3 motivo de orgullo
δ. γὰρ πατέρων ὁσιότης παίδων
4 estimación, apreciación c. gen. obj.
ἀπὸ τῆς δόξης ὧν ὁ πατήρ μοι κατέλιπεν
de la estimación de los bienes que me dejó mi padre
B jud.-crist., Manes
I ref. a Dios
1 en el aspecto externo gloria, esplendor trad. hebr. kābōd
ἡ δ. κυρίου ὤφθη ἐν νεφέλῃ
ἱκετεύω δὲ τὴν γοῦν περὶ σὲ δόξαν θεάσασθαι
ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτός
τὴν εὐχαριστίαν ... εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ
οἱ ἄγγελοι τῆς δόξης τοῦ προσώπου Κυρίου χαρίσονται ἐν αὐτῷ
ἀπαύγασμα ... τῆς δόξης (τοῦ Θεοῦ)
• δόξαν διδόναι reconocer la gloria divina
δοῦναι δόξαν τῷ θεῷ
δόξαν δὸς τῷ μεγίστῳ τῆς τιμῆς βασιλεῖ
δόξας οὐ τρέμουσιν βλασφημοῦντες
ὁ θρόνος τῆς δόξης σου
εἰς ἐπίγνωσιν δόξης ὀνόματος αὐτοῦ
τὴν εὐχαριστίαν ... εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ
δ. τοῦ Μονογενοῦς
δ. πατρὶ καὶ υἱῷ
• ref. a Cristo
τὴν περὶ αὐτὸν δόξαν
τὰ εἰς Χριστὸν παθήματα καὶ τὰς μετὰ ταῦτα δόξας
• ref. al Espíritu Santo
δόξαν δὲ λέγεσθαι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον
2 poder divino
ὀφθεῖσα ἡ δ. τοῦ Θεοῦ τοὺς μὲν εἰς γῆν κατήνεγκεν, τοὺς δὲ πυρὶ κατέφλεξεν
3 respeto a las cosas divinas
δόξαν ἀπομερίζειν
respetar un día sagrado
II ref. a los hombres
1 gloria proporcionada por Dios
οὐκ ἐν μικρᾷ δόξᾳ ὑπάρχουσιν
δίδως τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἐξουσίαν
• como don divino
αὐτοῖς δ. τις θεοῦ καὶ δύναμις αὐτοῦ ... ἐγγίνεται
• gloria ante Dios
τὰ δὲ τῶν πενήτων ταμιεῖα ... δόξαν παρὰ Θεῷ, καὶ τιμὴν παρὰ ἀνθρώποις οἴσει
σώματι τῷ μογερῷ δόξαν ἐφεσσομένη
αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν
2 magnificencia, esplendor
τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν
τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν
οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων
• vanagloria
φυσώμενοι μὲν διὰ δόξης
•Una formación en -σᾰ (cf. δίψα, Μοῦσα) sobre
1. mening
a. (vaste) overtuiging:
b. (vage) indruk, idee:
c. verwachting:
2. roep, roem
a. reputatie, naam:
b. aanzien:
3. christ. heerlijkheid, glorie, eer:
1) die Meinung (Vorstellung, Ansicht, Erwartung), welche man hegt ; παρὰ δόξαν Plat. Phaed. 95a ; παρὰ δόξαν ἢ ὡς αὐτὸς κατεδόκεε, anders als er erwartet hatte, Her. 1.79, 8.4 ; δόξης ἁμαρτίᾳ Thuc. 1.32 ; κατὰ δόξαν, der Erwartung, Ansicht nach, Plat. Gorg. 469c ; κατά γε τὴν ἐμὴν δόξαν, wenigstens nach meiner Ansicht, Phil. 32c, wie δόξῃ γοῦν ἐμῇ Soph. Tr. 715 ; ὡς ἡ ἐμὴ δόξα Plat. Rep. IV.435d. Bei den Philosophen, bes. den Akademikern, = Vorstellung, Meinung, im Ggstz des Wahren u. Wirklichen ; ἀντὶ δόξης ἀλήθειαν Plat. Symp. 218e ; vgl. Arist. Eth. Nic. 6.9.10. wie auch Antiph. 3 β 2 δόξῃ καὶ μὴ ἀληθείᾳ τὴν κρίσιν ποιήσασθαι sagt ; im Ggstze von γνῶσις Plat. Rep. V.478c ; dah. geradezu = Vorurteil, Wahn, Einbildung ; Aesch. Ch. 1053 ; von einer Traumerscheinung, Eur. Rhes. 780 ; πλήθους δόξαν παρέχειν Xen. Cyr. 6.3.30, den Schein der Menge erregen, zahlreich zu sein scheinen. Doch auch allgem., Ansicht über etwas ; περί τινος, Plat., der ψευδεῖς καὶ ἀληθεῖς δόξαι entgegensetzt, Phil. 37b u. öfter ; δόξαν παρεῖχε τοῖς πολεμίοις μὴ ποιήσεσθαι μάχην, er brachte ihnen die Meinung bei, Xen. Hell. 7.5.21 ; ἔστιν οἷς δόξαν παράσχοιντʼ ἄν, ὡς μανικῶς ἔχοντες, sie machten sie von sich glauben, daß, Plat. Soph. 216d, u. A. Auch der Beschluß ; δόξα κεῖται Eur. Troad. 179 ; bes. Lehrsätze der Philosophen, Arist. Metaph. 3.6 ; αἱ κύριαι δόξαι, des Epikur, Cic. fin. 2.7.
2) die Meinung, in der man bei Anderen steht ; B.A. 242 ὁ παρὰ τῶν πολλῶν ἔπαινος (Ruf), εὔκλεια ἡ δόξα παρὰ τῶν ἀγαθῶν ; Ruhm, σεμναί Aesch. Eum. 351 ; Soph. O.C. 259 ; ἡ παρὰ τῶν ἀνθρώπων δ. Plat. Phaedr. 232a ; σεμνὴν δ. λαβεῖν Polit. 290d ; δόξαν εἶχον ἄμαχοι εἶναι, sie standen in dem Rufe, daß sie unüberwindlich seien, Menex. 241b ; Plut. Thes. 3 ; δόξαν ἔχουσιν ὥς εἰσι θαυμαστοί Dem. 2.17. Selten im schlimmen Sinne : δόξα φαύλη Dem. 24.205 ; αἰσχρὰν περιάπτειν τῇ πόλει Lept. 10.
-ης, ἡ
[δοξ-, δοκέω.]
What one expects: ἀπὸ δόξης (away from, i. e. such or so as to fall short of or disappoint, expectation) Il. 10.324: Od. 11.344.
- a opinion, thought ἀγώνιον ἐν δόξᾳ θέμενος εὖχος, ἔργῳ καθελών O. 10.63 ὁ δὲ λόγος ταύταις ἐπὶ συντυχίαις δόξαν φέρει P. 1.36 ναὶ μὰ γὰρ ὅρκον, ἐμὰν δόξαν κάλλιον ἂν δηριώντων ἐνόστησʼ ἀντιπάλων (κατὰ τὴν ἐμὴν δόκησιν. Σ) N. 11.24
- b reputation; fame ἐξ ἱερῶν ἀέθλων μέλλοντα ποθεινοτάταν δόξαν φέρειν O. 8.64 ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει P. 1.92 ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν P. 2.64 τελέαν δʼ ἔχει δόξαν ἀπʼ ἀρχᾶς P. 8.25 δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντʼ ἀπὸ Δελφῶν P. 9.75 αὖτις ἐγεῖραι καὶ παλαιὰν δόξαν ἑῶν προγόνων P. 9.105 τῶν εὐφροσύνα τε καὶ δόξʼ ἐπιφλέγει P. 11.45 αἰδὼς γὰρ ὑπὸ κρύφα κέρδει κλέπτεται, ἃ φέρει δόξαν N. 9.34 ἀλλὰ σὺν δόξᾳ τέλος δωδεκάμηνον περᾶσαί νιν ἀτρώτῳ κραδίᾳ N. 11.9 ψυχὰν Ἀίδᾳ τελέων οὐ φράζεται δόξας ἄνευθεν I. 1.68 ἴστε μὰν Κλεωνύμου δόξαν παλαιὰν ἅρμασιν I. 3.16 ὅσσα δʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ἄηται μαρτύρια φθιμένων ζωῶν τε φωτῶν ἀπλέτου δόξας I. 4.11 σὺν τέ οἱ δαίμων φυτεύει δόξαν ἐπήρατον I. 6.12 νεῶν δὲ μέριμναι σὺν πόνοις εἱλισσόμεναι δόξαν εὑρίσκοντι fr. 227. ]δοξαν[ P. Oxy. 841. fr. 49. c. gen. δόξαν ἔχω τινʼ ἐπὶ γλώσσᾳ λιγυρᾶς ἀκόνας (a reputation for?) O. 6.82
Strong 1391
in cl.,
1. expectation, judgment, opinion (IV Mac 5:18).
2. opinion, estimation in which one is held, repute; in NT, always good opinion, hence reputation, praise, honour, glory: Lk 14:10, Jo 12:43, He 3:3; opp. to αἰσχύνη, Phl 3:19; to ἀτιμία, II Co 6:8; δ. κ. τιμή, Ro 2:7, 10, I Pe 1:7, II Pe 1:17; ζητεῖν, Jo 5:44, 7:18 8:50, I Th 2:6; λαμβάνειν, Jo 5:41, II Pe 1:17, Re 5:12; διδόναι δ. τ. θεῷ (cf.
3. Later also (not cl.) as in LXX (= ff. ; esp. that wh. radiates from God's presence, as manifested in the pillar of cloud and in the Holy of Holies (= b), Ro 9:4, Ja 2:1 (v. Hort, Mayor, in l.); hence of the manifested glory of God, Ro 1:23, Col 1:11 Eph 1:6, 12, 17 3:16; of the same as communicated to man through Christ, II Co 3:18, 4:6; and of the glorious condition into which Christians shall enter hereafter, Ro 8:18, 21 9:23, II Ti 2:10, al.
1
δόξα] τῷ πατρὶ καὶ τῷ υἱῷ [κα]ὶ τῷ ἁ[γίῳ πν]ε[ύματι
gloria al Padre, al Hijo y al Espíritu Santo
2
ἵνα δύναμιν ἔχωσιν Ἐχεβυκρωμ Ἡλίου, οὗ ἡ δ.· ααα ηηη ωωω ιιι ααα ωωω Σαβαώθ, Αρβαθιαω, Ζαγουρη
para que tengan la fuerza de Equebicrom Helios, cuya fórmula de alabanza es aaa eee ooo iii aaa ooo Sabaot, Arbatiao, Zagure
- Ia notion, true or false: and so,
- 1expectation, ἀπὸ δόξης otherwise than one expects, Hom.; παρὰ δόξαν ἤ . . Hdt.; opp. to κατὰ δόξαν, Plat., etc.; ἀπὸ δόξης πεσέειν, Lat. spe excidere, Hdt.; δόξαν παρέχειν τινί to make one expect that, c. inf., Xen.
- 2an opinion, judgment, Pind., Attic
- 3like δόκησις, a mere opinion, conjecture, Aesch., etc.; δόξῃ ἐπίστασθαι to imagine, suppose (but wrongly), Hdt.:—also, a fancy, vision, dream, Aesch., Eur.
- IIthe opinion which others have of one, estimation, reputation, credit, honour, glory, Lat. existimatio, Solon., Aesch., etc.; δόξαν φέρεσθαι, ἔχειν Thuc., etc.; τινός for a thing, Eur.:—rarely of ill repute, Dem.
- 2the estimate popularly formed of a thing, Dem.
- IIIof external appearance, glory, splendour, effulgence, NTest.
-
…μᾶλλον ἢ ᾗ σύμπασι τοῖς ἄλλοις. ἔστι ταῦτα. εἶεν. ἀπειθήσας δὲ τῷ ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας δὲ τοὺς τῶν πολλῶν λόγους καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται ; πῶς…
Plato, Crito
-
…ὑμᾶς ἀτιμάζων, ἀλλʼ εἰ μὲν θαρραλέως ἐγὼ ἔχω πρὸς θάνατον ἢ μή, ἄλλος λόγος, πρὸς δʼ οὖν δόξαν καὶ ἐμοὶ καὶ ὑμῖν καὶ ὅλῃ τῇ πόλει οὔ μοι δοκεῖ καλὸν εἶναι ἐμὲ τούτων οὐδὲν ποιεῖν καὶ τηλικόνδε ὄντα…
Plato, Apology
-
…αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ ἂν πραχθῇ. ἀλλʼ ὁρᾷς δὴ ὅτι ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, καὶ τῆς τῶν πολλῶν δόξης μέλειν. αὐτὰ δὲ δῆλα τὰ παρόντα νυνὶ ὅτι οἷοί τʼ εἰσὶν οἱ πολλοὶ οὐ τὰ σμικρότατα τῶν κακῶν ἐξεργάζεσθαι…
Plato, Crito
-
…, οὐδʼ ἂν ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπʼ αὐτῶν. καὶ ὅρα, ὦ Κρίτων, ταῦτα καθομολογῶν, ὅπως μὴ παρὰ δόξαν ὁμολογῇς · οἶδα γὰρ ὅτι ὀλίγοις τισὶ ταῦτα καὶ δοκεῖ καὶ δόξει. οἷς οὖν οὕτω δέδοκται καὶ οἷς μή…
Plato, Crito
-
…μύθους λεγούσαις, εἶεν ἐρῶ καὶ κατανεύσομαι καὶ ἀνανεύσομαι. μηδαμῶς, ἦν δʼ ἐγώ, παρά γε τὴν σαυτοῦ δόξαν. ὥστε σοί, ἔφη, ἀρέσκειν, ἐπειδήπερ οὐκ ἐᾷς λέγειν. καίτοι τί ἄλλο βούλει ; οὐδὲν μὰ…
Plato, Republic
-
…πως, ὡς ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ τῶν οἰομένων τὶ λέγειν, ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι τῶν δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι δοξάζουσιν δέοι τὰς μὲν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, τὰς δὲ μή. τοῦτο πρὸς θεῶν, ὦ…
Plato, Crito
-
…ἰδὼν κολασθέντα. καὶ τοιαύτην διάνοιαν ἔχων διανοεῖται παιδευτὴν εἶναι ἀρετήν · ἀποτροπῆς γοῦν ἕνεκα κολάζει. ταύτην οὖν τὴν δόξαν πάντες ἔχουσιν ὅσοιπερ τιμωροῦνται καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ. τιμωροῦνται δὲ καὶ κολάζονται οἵ τε ἄλλοι ἄνθρωποι οὓς ἂν οἴωνται…
Plato, Protagoras
-
…δή, πῶς αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο ; γυμναζόμενος ἀνὴρ καὶ τοῦτο πράττων πότερον παντὸς ἀνδρὸς ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ καὶ δόξῃ τὸν νοῦν προσέχει, ἢ ἑνὸς μόνου ἐκείνου ὃς ἂν τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης ὤν ; ἑνὸς μόνου. οὐκοῦν…
Plato, Crito
-
…πῶς οὖν ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά ; εἰ πρῶτον μὲν τοῦτον τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ λέγεις περὶ τῶν δοξῶν. πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ, ὅτι ταῖς μὲν δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν, ταῖς δὲ…
Plato, Crito
-
…τρόπῳ τοὺς ἐπιόντας ἀμύνασθαι, τὸν κίνδυνον ποιήσαιντο. ἔτι δʼ αὐτοῖς ἐκ τῶν προτέρων ἔργων περὶ τῆς πόλεως τοιαύτη δόξα παρειστήκει, ὡς εἰ μὲν πρότερον ἐπʼ ἄλλην πόλιν ἴασιν, ἐκείνοις καὶ Ἀθηναίοις πολεμήσουσι · προθύμως γὰρ τοῖς ἀδικουμένοις…
Lysias, Speeches