εὐεργέτιν
εὐεργέτις, a benefactress (fem. of εὐεργέτης)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐεργέτις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | εὐεργέτιν | – | – |
| Vocative | – | – | – |
| Feminine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | εὐεργέτιδος |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
εὐεργέτις, a benefactress (fem. of εὐεργέτης)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὐεργέτις | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | εὐεργέτιν | – | – |
| Vocative | – | – | – |
| Feminine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | εὐεργέτιδος |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |