εὐεργέτις
εὐεργέτις, a benefactress (fem. of εὐεργέτης)
εὐεργέτ-ις, ιδος, (parox.)
- fem. of εὐεργέτης, E. Alc. 1058: as Adj., εὐ. ψυχή Pl. Lg. 896e; ἀρετή Ph. 2.164:—also εὐεργέτ-ισσα, ἡ, Demitsas Μακεδ. No. 421 (Thessalonica, ii A. D.).
εὐεργέτις, ιδος, acc. -ιν (ἡ) bienfaitrice, Eur. Alc. 1058 ; Plat. Leg. 896e.
Étym. fém. d’εὐεργέτης.
εὐεργέτις, ιδος, ἡ, fem. zu εὐεργέτης, die Wohlthäterin, Eur. Alc. 1058 ; ψυχὴ εὐεργ. Plat. Legg. X.896e ; Sp., wie DS. 1.2 ; Luc. salt. 41.
εὐεργέτις, ιδος
fem. of εὐεργέτης, Eur.