κοίρανον
κοίρανος, a ruler, commander
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | κοίρανος | – | κοίρανοι |
| Genitive | – | – | κοιράνων |
| Dative | κοιράνῳ | – | κοιράνοις, κοιράνοισι |
| Accusative | – | – | κοιράνους |
| Vocative | κοίρανʼ, κοίρανε | – | – |
κοίρανος, a ruler, commander
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | κοίρανος | – | κοίρανοι |
| Genitive | – | – | κοιράνων |
| Dative | κοιράνῳ | – | κοιράνοις, κοιράνοισι |
| Accusative | – | – | κοιράνους |
| Vocative | κοίρανʼ, κοίρανε | – | – |