λωβηταὶ
λωβητής, one who disgraces
λωβητός, despitefully treated, outraged
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | λωβηταὶ |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
| Masculine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | λωβητὸς | – |
| Genitive | – | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | λωβητὸν | λωβητὸν |
| Vocative | – | – |
λωβητής
No examples found for λωβητής.
λωβητός
No examples found for λωβητός.