μάντηος
μάντις, one who divines, a seer, prophet
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | μάντις | – | μάντεις, μάντιες, μάντιές |
| Genitive | μάντεως, μάντεώς, μάντηος, μάντιος | – | μάντεων, μάντεών, μάντιων |
| Dative | μάντει, μάντεϊ | – | μάντεσι, μάντεσιν |
| Accusative | μάντιν | – | μάντεις |
| Vocative | μάντι | – | – |
-
…ὅστις ἐν τοῖς κέρδεσιν μόνον δέδορκε, τὴν τέχνην δʼ ἔφυ τυφλός. ἐπεί, φέρʼ εἰπέ, ποῦ σὺ μάντις εἶ σαφής ; πῶς οὐκ, ὅθʼ ἡ ῥαψῳδὸς ἐνθάδʼ ἦν κύων, ηὔδας τι τοῖσδʼ ἀστοῖσιν ἐκλυτήριον ; καίτοι…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…ἐνὶ μεγάροισι κακὸς πέλευ · οὐδέ με πείσεις. εἰ μὲν γάρ τίς μʼ ἄλλος ἐπιχθονίων ἐκέλευεν, ἢ οἳ μάντιές εἰσι θυοσκόοι ἢ ἱερῆες, ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον · νῦν δʼ, αὐτὸς γὰρ ἄκουσα θεοῦ καὶ…
Homer, Iliad
-
…γάρ οἱ ἔην πολέσιν μετὰ Παφλαγόνεσσι · τοῦ ὅ γε χωόμενος προΐει χαλκήρεʼ ὀϊστόν. ἦν δέ τις Εὐχήνωρ Πολυΐδου μάντιος υἱὸς ἀφνειός τʼ ἀγαθός τε Κορινθόθι οἰκία ναίων, ὅς ῥʼ εὖ εἰδὼς κῆρʼ ὀλοὴν ἐπὶ νηὸς ἔβαινε · πολλάκι…
Homer, Iliad
-
…δέρην τεμών. πρὸς τοῦ δʼ ἐπείσθης καὶ τίνος βουλεύμασιν ; τοῖς τοῦδε θεσφάτοισι · μαρτυρεῖ δέ μοι. ὁ μάντις ἐξηγεῖτό σοι μητροκτονεῖν ; καὶ δεῦρό γʼ ἀεὶ τὴν τύχην οὐ μέμφομαι. ἀλλʼ εἴ σε μάρψει ψῆφος, ἄλλʼ…
Aeschylus, Eumenides
-
…δʼ ἀναχασσάμενος ξίφος ἀργυρόηλον κουλεῷ ἐγκατέπηξʼ. ὁ δʼ ἐπεὶ πίεν αἷμα κελαινόν, καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσι προσηύδα μάντις ἀμύμων · νόστον δίζηαι μελιηδέα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ · τὸν δέ τοι ἀργαλέον θήσει θεός · οὐ γὰρ ὀίω λήσειν…
Homer, Odyssey