μυκήμασιν
μύκημα, a lowing, bellowing, roaring
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | μύκημʼ | – | μυκήματα |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | μυκήμασιν |
| Accusative | – | – | μυκήμαθʼ, μυκήματα |
| Vocative | – | – | – |
μύκημα, a lowing, bellowing, roaring
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | μύκημʼ | – | μυκήματα |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | μυκήμασιν |
| Accusative | – | – | μυκήμαθʼ, μυκήματα |
| Vocative | – | – | – |