σπαραγμὸς
σπαραγμός, a tearing, rending, mangling
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | σπαραγμοῖς |
| Accusative | σπαραγμόν, σπαραγμὸν | – | – |
| Vocative | – | – | – |
σπαραγμός, a tearing, rending, mangling
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | σπαραγμοῖς |
| Accusative | σπαραγμόν, σπαραγμὸν | – | – |
| Vocative | – | – | – |