στοχασμὸν
στοχασμός, guessing, use of circumstantial evidence
Parsed as:
masculine accusative singular of στοχασμός
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | στοχασμός | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | στοχασμόν | – | – |
| Vocative | – | – | – |
στοχασμός, guessing, use of circumstantial evidence
Parsed as:
masculine accusative singular of στοχασμός
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | στοχασμός | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | στοχασμόν | – | – |
| Vocative | – | – | – |