σφαγέως
σφαγεύς, a slayer, butcher
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | σφαγεὺς | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | σφαγεῖ | – | σφαγεῦσι, σφαγεῦσιν |
| Accusative | – | – | σφαγέας, σφαγεῖς |
| Vocative | – | – | – |
σφαγεύς, a slayer, butcher
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | σφαγεὺς | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | σφαγεῖ | – | σφαγεῦσι, σφαγεῦσιν |
| Accusative | – | – | σφαγέας, σφαγεῖς |
| Vocative | – | – | – |