τέρμʼ
τέρμα, an end, boundary
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | τέρμα | – | τέρματʼ |
| Genitive | τέρματος | – | τερμάτων |
| Dative | τέρματι | – | τέρμασιν |
| Accusative | τέρμʼ, τέρμα | – | τέρμαθʼ, τέρματʼ, τέρματα |
| Vocative | – | – | – |
-
…ἐγώ. ποίαισι τόλμαις ταῖσδε καὶ φρενῶν θράσει ; νύκτωρ ἐφʼ ὑμᾶς δόλιος ὁρμᾶται μόνος. ἦ καὶ παρέστη κἀπὶ τέρμʼ ἀφίκετο ; καὶ δὴ ʼπὶ δισσαῖς ἦν στρατηγίσιν πύλαις. καὶ πῶς ἐπέσχε χεῖρα μαιμῶσαν φόνου ; ἐγώ σφʼ ἀπείργω…
Sophocles, Ajax
-
…. ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ. καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην · λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου…
Aeschylus, Agamemnon
-
…, ναυσίκλυτοι ἄνδρες, λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς · ὁ δʼ ὑπέρπτατο σήματα πάντων ῥίμφα θέων ἀπὸ χειρός. ἔθηκε δὲ τέρματʼ Ἀθήνη ἀνδρὶ δέμας ἐικυῖα, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν · καί κʼ ἀλαός τοι, ξεῖνε, διακρίνειε…
Homer, Odyssey
-
…ἱππόδρομος ἀμφὶς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων, καὶ νῦν τέρματʼ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς. τῷ σὺ μάλʼ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ…
Homer, Iliad
-
…, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν, ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο. ὡς δʼ ὅτʼ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι ῥίμφα μάλα τρωχῶσι · τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος · ὣς τὼ…
Homer, Iliad