ἐμβρίμημα
ἐμβρίμημα, indignation
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐμβρίμημα | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | ἐμβριμήμασιν |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
ἐμβρίμημα, indignation
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐμβρίμημα | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | ἐμβριμήμασιν |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |