ἐμβρίμημα
ἐμβρίμημα, indignation
ἐμβρῑμ-ημα, ατος, τό,
- indignation, LXX La. 2.6.
bramido, bufido de rabia o cólera
ἐ. ὀργῆς αὐτοῦ
el fragor de su cóleraτὰ ἐμβριμήματα τῶν χερουβικῶν ζῴων
ἐμβρίμημα, ατος (τὸ) [ῑ] grondement, frémissement, Spt. Thren. 2, 6.
Étym. ἐμβριμάομαι.
ἐμβρίμημα, τό, die Aeußerung des Zornes an Etwas, Sp., die auch ἐμβρίμησις haben.