ἐπίταγμʼ
ἐπίταγμα, an injunction, command
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | ἐπιταγμάτων |
| Dative | – | – | ἐπιτάγμασιν |
| Accusative | ἐπίταγμα | – | ἐπιτάγματα, ἐπιτάγματά |
| Vocative | – | – | – |
ἐπίταγμα, an injunction, command
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | ἐπιταγμάτων |
| Dative | – | – | ἐπιτάγμασιν |
| Accusative | ἐπίταγμα | – | ἐπιτάγματα, ἐπιτάγματά |
| Vocative | – | – | – |