ἐπίταγμα
ἐπίταγμα, an injunction, command
ἐπί-ταγμα, ατος, τό,
- injunction, command, SIG 22.6 (pl., Epist. Darei), etc.; τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου ἐ. Pl. R. 359a; ἐ. ἐπιτάξαι Aeschin. 1.3; ἐξ ἐπιταγμάτων And. 3.11; ἐξ ἐπιτάγματος D. 19.185; κατʼ ἐπίταγμα, = κατʼ ἐπιταγήν (cf. ἐπιταγή 2), IG 3.163,209; τυραννικὸν ἐ. Pl. Lg. 722e, cf. Hyp. Dem. Fr. 5, Arist. Pol. 1292a20; τὰ ἐ. the orders or demands of a courtesan, D. 59.29.
- 2 condition of a treaty, Plb. 1.31.5.
- 3 Math., ποιεῖν τὸ ἐ. satisfy the required conditions, Archim. Sph.Cyl. 1.2, al.
- b problem, τά τε θεωρήματα καὶ τὰ ἐ. χρείαν ἔχοντα εἰς.. Id. Con.Sph.Praef.; subdivision of a problem, Papp. 644.9, etc.
- 4 tribute, Lyd. Mens. 3.23 (pl.).
- II reserve or subsidiary force, Plb. 5.53.5, Plu. Pomp. 69.
- 2 detachment of 8,192 ψιλοί, = two στίφη, Ascl. Tact. 6.3, etc.
- b detachment of 4,096 cavalry, = two τέλη, ib. 7.11, etc., cf. PGrenf. 1.18.6 (ii B.C.).
ἐπίταγμα, ατος (τὸ)
I (ἐπιτάσσω, ordonner)
1 ordre, commandement, Plat. Rsp. 359a ; Eschn. 1, 14 ; ἐξ ἐπιταγμάτων, And. 24, 22 ; ἐξ ἐπιτάγματος, Dém. 399, 12, par ordre ||
2 réquisition illégale ou extraordinaire, Plat. Leg. 722e ; Dém. 1354, 15 ||
3 conditions de paix imposées, Pol. 1, 31, 5 ||
II (ἐπιτάσσω, ranger à la suite)
1 corps de réserve, Pol. 5, 53, 3 ; Plut. Pomp. 69 ; particul. corps de 4 ἐφιππαρχίαι = 4 096 cavaliers, El. tact. 20, 2 ; ou corps de 2 ἐπιξεναγίαι de ψιλοί, El. tact. 16, 3 ||
2 t. de gr. mot explétif, en parl. de αὐτός, Hdn gr. Enclit. 1145, 1146 Bekker.
Étym. ἐπιτάσσω.
ἐπίταγμα, τό, das Aufgetragene, der Befehl, τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπίταγμα Plat. Rep. II.359a ; ἐπίταγμα ἐπιτάξαι Aesch. 1.3 ; ἐξ ἐπιταγμάτων Andoc. 3.11 u. A.; – die Forderung, Dem. 59.29 ; vgl. Pol. 1.31.5. – Bei Pol. 5.53.3 u. Plut. Pomp. 69 die Nachhut des Heeres, die hinten aufgestellte Reserve. Vgl. ἐπιτακτός.
ἐπίταγμα, ατος, τό,
ἐπιτάσσω
- Ian injunction, command, Plat., Aeschin.
- IIa reserve force, Plut.