moto
moto, to keep moving, stir, agitate
mōto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [moveo],
- to keep moving, move about (poet.): Zephyris motantibus, Verg. E. 5, 5; cacumina quercūs, id. ib. 6, 28: lacertos, Ov. M. 11, 674.—Pass.: fundamenta parietesque quati et motari videntur, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 1, 10.
mōto, āvī, āre (Intens. v. moveo), a) hin und her bewegen, zephyri incertas motantes umbras, Verg. ecl. 5, 5: tum (videres) rigidas motare cacumina quercus, ibid. 6, 28: totum motans et tremefaciens caelum, Arnob. 4, 21: quam stagna credunt motasse, Ov. met. 4, 46: acumine sibilorum adeo terribili et divino, ut fundamenta etiam parietesque conclavis quati et motari viderentur, Iul. Val. 1, 10 (4). p. 9, 15 sq. Kuebler: motato capite abscessit, Augustin. de ord. 1, 24: incipiunt corpuscula parva motatum uterum vibrata ferire, Prud. ham. 596: quando motandi corporis gratiā (der Körperbewegung halber) aut spatiamur aut vectamur, Gell. 13, 3, 1: et olfaciens motando dat oscula rostro, Paul. Nol. carm. 27, 345. – b) fortbewegen, motat loco labor, Avien. Arat. 91.
mōtō, (15) āre, fréq. de moveo, tr., mouvoir fréquemment : Virg. B. 5, 5 ; 6, 28.
mōtō āvī, —, āre, freq.
- moveo, to keep moving, stir, agitate: Zephyris motantibus (umbras), V.: quam Stagna credunt motasse, O.