mustulentus
mustŭlentus, a, um, adj. [mustum], abounding in new wine or must (ante- and post-class.).
- I Lit.: mustulentus auctumnus, Ap. Met. 2, 4, 23.—
- II Transf., mustulentus aestus (or ventus), Plaut. Fragm. ap. Non. 63 fin.; 415, 15.
mustulentus, a, um (mustum), mostreich, autumnus, Apul. met. 2, 4: mustulentae autumni deliciae, ibid. 9, 32: mustulentus aestus, m. ventus, Plaut. cist. fr. b. Non. 63, 33 u. 415, 15.
mustŭlentus, a, um (mustum), abondant en vin doux : Pl. d. Non. 63, 33 ; 415, 15 ; Apul. M. 2, 4.