About

Menu

nauticus

nauticus, of ships, of sailors, ship-, naval, nautical

Frieze-Dennison Vergil

nauticus , a, um: (adj.), of ships; pertaining to seamen or sailors; nautical, 3.128.
nautĭcus, a, um, adj., = ναυτικός,
  • of or belonging to ships or sailors, ship-, nautical: inhibere est verbum totum nauticum, Cic. Att. 13, 21, 3: exuviae nauticae, id. Imp. Pomp. 18, 54: scientia nauticarum rerum, Caes. B. G. 3, 8; cf. Cic. N. D. 2, 60 152: clamor, Verg. A. 3, 128. panis, Plin. 22, 25, 68, § 138: pecunia, Dig. 45, 1, 122.—
  • II Subst.: nautĭci, ōrum, m., sailors, seamen: Macrin nautici vocant, Liv. 37, 28; 41, 3; Plin. 16, 37, 70, § 178.

Saved

Recent