nemoralis
nemoralis, of a grove, in a wood, sylvan
nĕmŏrālis, e, adj. [nemus],
- of or belonging to a grove or wood, woody, sylvan (poet.): templum Dianae, near Aricia, Ov. A. A. 1, 259; cf. Aricia, situated near the grove, id. F. 6, 59; Mart. 13, 19, 1: umbrae, Ov. Am. 3, 1, 5: antrum, id. M. 3, 157.
nemorālis, e (nemus), zum Haine-, zum Walde gehörig, Hain-, Wald-, I) im allg.: umbrae, Ov.: antrum, Ov. – II) insbes., zum Haine der Diana (bei Aricia) gehörig, templum Dianae, Ov.: so auch regnum, Ov.: (vgl. nemorensis u. nemus).
cujus collis descensum nemoralis amictus opacat
in illo secretissimo loco ~i
aves ‥ ~es sicut ‥ fasianus
serpentes ~es
pauperes vicecomitum aut ~ium judicum et aliorum collateralium sunt esca et potus
nĕmŏrālis, (14) e (nemus), de bois, de forêt : Ov. Ars 1, 259 || du bois sacré de Diane à Aricie : Mart. 13, 19, 1.
nemorālis e, adj.
- nemus, of a grove, in a wood, sylvan: regnum Dianae, near Aricia, O.: antrum, O.