neo
neo, to spin
neō, nēvī, nētus, 2, a.: to spin; interweave, 10.818.
nĕo, ēvi, ētum, 2, v. a. [root ne-; Gr. νέω, νήθω; cf. Sanscr. nah = nectere], to spin.
- I Lit.: subtemen tenue nere, Plaut. Merc. 3, 1, 20 (518); Ov. Med. Fac. 14: sic stamina nevit, id. F. 2, 771: nerunt fatales fortia fila deae, id. P. 1, 8, 64; cf.: Parcae fatalia nentes Stamina, Tib. 1, 7, 1.—
- II Transf., to weave; to interlace, entwine: tunicam mater quam neverat auro, Verg. A. 10, 818: hoc neverat unum mater opus, Stat. Th. 9, 691: inter se radices mutuo discursu nentur, Plin. 17, 20, 33, § 144.
neo, nēvī, nētum, ēre (νέω, νήθω), I) spinnen, subtemen, Komik., Fronto u. Amm.: stamina, fila, bes. v. den Parzen, Ov. u. Tibull.: purpuras colo, Iustin.: lana, quae neta est, quae neta non est, Ulp. dig.: aurum netum, Alcim. Avit. – Partiz. subst., nēta, ōrum, n., das Gesponnene, das Gespinst, aliarum neta aut in globum collige aut texenda compone, Hieron. epist. 130, 15. – II) übtr., weben, tunicam quam molli neverat auro, Verg. Aen. 10, 818: hoc neverat unum mater opus, Stat. Theb. 9, 691 sq. – ➳ Nbf. (nach der 3. Konjug.) neunt, Tibull. 3, 3, 36 L. u. M. Itala Matth. 6, 28 u. Luc. 12, 27. – Synkop. Perf.-Formen nerunt, Ov. ex Pont. 1, 8, 64: nesse, Claud. in Eutr. 2, 274; vgl. Prisc. 10, 16.
1 nĕō, (12) ēvī, ētum, ēre (νέω), tr., filer : Pl. Merc. 519 ; Ov. Med. 14 || tisser, entrelacer, mêler : Virg. En. 10, 818 ; Plin. 17, 144.
➳ 3e conj. neunt Tib. 3, 3, 36 ; Itala Luc. 12, 27 || pf sync. nērunt Ov. P. 1, 8, 64 ; inf. nesse Claud. Eutr. 2, 274, cf. Prisc. Gramm. 10, 16.
neō (neunt, Tb.), ēvī (nērunt, O.), —, ēre
- NE-, to spin: annus Subtemen nebat, T.: nerunt fila deae, O.—To interlace, entwine: tunicam auro, V.