ocimum
ōcĭmum, i, n., = ὤκιμον,
- basil, Plin. 19, 7, 36, § 119; 20, 12, 48, § 119; Cels. 2, 20; Col. 10, 319; Pers. 4, 21.
ōcimum, ī, n. (ὤκιμον), das Basilienkraut (Ocimum basilicum, L.), Plin. 19, 117. Arnob. 7, 16. Isid. orig. 17, 10, 16: Plur., Colum. poët 10, 319. Ser. Samm. 441. Pers. 4. 22 (dazu Hauthal S. 236 ff.). – ➳ Nbf. ōcimus, Aemil. Macer bei Charis. 72, 18 u. bei Beda de orthogr. 282, 19 K.
ozimum, i. basilicum
grana novem ‥ origani, balsamite, ozimi, brance ur[sine ] ‥
basilicon, ozimum idem. ‥ basilicon, i. semen brance ursine secundum quosdam
basilicon semen est majorane, ozimus idem vel ozimum ‥ bachador, i. ozimum magnum
ozimum, i. semen basiliconis
eliotropium magis ‥ folia habet azimo similia sed asperiora et nigriora
ozimum vel ozimon, i. basilicon, herba est cujus semine utuntur apotecarii, folia habet similia satureie, sed albiora, hastas duarum palmarum, que haste folliculos habent similes jusquiamo et semen nigrum simile melancio, cum vino bibita morsus venantus compescit
oximum, semen basiliconis
osimum, gariofilatum semen ‥ vel bassilicon”
occimium, i. semen basiliconis
~um,mistel
~us,mistel
ozimum, i.draganus, naddirwort , vellambesfot
~um,mistelto
zetiwale ‥ ozimum
occimum, mistoles
ozimum,nedirwort
ozminum, urtica idem ‥ ozima, id est semen urtice
ozimum, igia acantum, urtica,doces netel
ōcĭmum, (16) ī, n. (ὤκιμον), basilic [plante odoriférante] : Plin. 19, 119 ; Col. Rust. 10, 319 || ocima cantare Pers. 4, 22, crier « basilic ! » [à vendre].