ocius
ocius, more quickly, more speedily, sooner
ōcius etc., s. ōciter.
longe ~us quam ascenderant properant ad descensum
“dirige” inquit “sagittam in avem ~us”
adceleravit ~us ad legendum
ad me ~us festinans
dum resistit ‥ diabolo ipse diabolus a puella recessit ~us et ab ipso
Anglici ‥ in fugam conversi sunt et usque ad Mungumbriam ~us fugerunt
insidiae veteres dormiscant otius omnes
scito quoniam tolletur ocius potestas imperii de manu tua
‥ aliaque castella in Dewet cepit, que per malam custodiam ~us amisit
cruenti apparitores ~us revertuntur
sive ~us sive sero veniens paratos nos possit invenire
misit rex ‥ Uulfstanum ‥ cum episcipo, qui regia auctoritate mandavit clericis ~ssime dare locum monachis
ocior ‥ unde ocius, ~ssime, i. citissime adv.
quod is locus ocyssime putrescat
ōcĭus, (14) adv., plus rapidement, plus promptement, plus vite : Cic. Rep. 6, 29 ; Tusc. 4, 32 ; Att. 16, 3, 1 || tôt, rapidement : Pl. Most. 664 ; Ter. Haut. 832 ; Hor. S. 2, 7, 34 || ocissime, -sume Sall. J. 25 ; Plin. 17, 87.
ōcius adv.comp., with sup.ōcissimē
- neut. of ocior, more quickly, more speedily, sooner: idque ocius faciet, si, etc.: recreantur ocius: serius ocius Sors exitura, sooner or later, H.: Angulus iste feret tus ocius uvā, rather than, H.: ocius illud extorquebis, i. e. more easily, Iu.: ocius omnes Imperio pārent, on the spot, V.—In commands, the quicker the better, immediately: move te oro ocius, make haste, T.: nemon' oleum fert ocius?H.: quam ocissume accedat, as fast as possible, S.