offarius
offārĭus, a, um, adj. [offa],
- dealing with morsels: cocus, a maker of minced meat (post-class.), Isid. Orig. 20, 2.
offārius, iī, m. (offa), der Klößebereiter, Kloßkoch, Isid. orig. 20, 2, 26.
~ius vel particularius,twickere
enumerabilia ciborum genera, ~iorum methodis multipliciter elaborata
cum pharaonibus merget offarium / indignans Attropos, nil juvat solium
offārĭus, ĭī, m. (offa), cuisinier : Isid. Orig. 20, 2, 26.
Coquus. Offatim, particulatim, apud Jo. de Janua. Glossæ MSS. apud Vossium :