ollus
ollus, a, um, old form for ille, q. v.
ollus u. olle, a, altlat. = ille, a, zB. Nomin. ollus, olla u. Abl. ollo, ollā, Varro LL. 7, 42: Dat. Sing. olli, Enn. ann. 33. Cic. de legg. 2, 21. Verg. Aen. 1, 254: Nomin. Plur. olli, Enn. ann. 555. Verg. Aen. 5, 197: Dat. Plur. ollis, Enn. ann. 306. Lucr. 6, 208. Cic. de legg. 3, 7: Akk. Plur. ollos, Cic. de legg. 2, 22, u. olla, ibid. 2, 21. Vgl. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 334.
ollus, a, um, arch. = ille : Varro L. 7, 42 ; nom. pl. olli Enn. Ann. 555 ; Virg. En. 5, 197 ; dat. pl. ollis Enn. Ann. 306 ; Lucr. 6, 208 ; Cic. Leg. 3, 7 ; acc. pl. ollos et olla Cic. Leg. 2, 22 ; 2, 21 ; v. olle.
Olle. Chronic. Florentii Episcopi apud Eccardum de Orig. Domus Saxon. col. 59 :
Centum et octoginta pullos et 30. schock ovorum, et unumquodque schock 60. ova, et 36. Ollos, et 16. talenta argenti.