onoma

onoma [LL < ὄνομα] 1 personal name. b nickname. c (w. ref. to authority or prestige). 856 (12c) quorum hic inferius ~ata secundum uniuscujusque dignitatem caraxata adesse videntur CS 491; indica mihi, pastor eximie, quo nominaris ~ate Lantfr. Swith. 1; primus erat quorum Sigericus, onōmate pulchro, / victor honore potens Wulf. Swith. prol. 213; pande mihi, rogo, pastor ovans, quod onōma tuum sit Ib. I 28; a ‥ regis fratre, ~ate Osuuardo Byrht. V. Ecgwini 377 (recte 367); Wulfgeat proprio appellatur ~ate Chr. Rams. 183n; et nec ob aliqua ~ata inculta aut audientibus dicta obscura locorumque vocabula ‥ gestarum despiciant rerum pronunciacionem Sim. Glasg. V. Kentig. prol. p. 244; ortus Tharso Cilicie Theodorus ~athe, paulizans sacro dogmate (Theodorus) NLA II 370.  b s1212 abjudicatus est a regno rex Johannes, et verificatum est ~a, quod ei quandoque in opprobrium aptabatur, ut diceretur Johannes Extorris Flor. Hist. II 142 (cf. M. Par. Maj. II 546 (marg.): verificatum est nomen ejus pronosticum).  c c990 sicuti praesentia vestri promisit ~atis (Ep.) Mem. Dunst. 383; o domini cari, celebres et onomate clari R. Cant. Poems 14. 53. 2 name (of God, with implication of power inherent in it). 672 ad doxam ~atis Cyrii Aldh. Ep. 5 p. 490; 965 in altithrono ononomate [sic] CS 1165; c970 aeterno Genitori cum inclita prole sanctoque Paraclito laus et honor, in cujus ~ate ego Oswaldus ‥ CS 1184; †963 (11c) in ~ate Christi CS 1103. 3 name of place. 961 loco qui celebri Rimecuda nuncupatur ~ate CS 1066; quod Angli bifario vocitant ~ate Maldelmesburuh W. Malm. GP V 252; digne ‥ insula tali signatur ~ate Lib. Eli. I 15 p. 32. 4 name, designation. quattuor anni temporibus quorum ~ata [AS: naman; gl.: nomina] sunt ver, aestas, autumnus, hiemps Byrht. Man. 200. 5 noun, substantive. schesis ~aton est multitudo nominum conjunctorum diverso sono unam rem significantium, ut ‘vae genti peccatrici’ Bede ST 148 (ed. Halm p. 610).