organicus
orgănĭcus, a, um, adj., = ὀργανικός.
- Of or relating to implements, mechanical: telarum organica administratio, Vitr. 10, 1, 5.—
- II Of or belonging to musical-instruments, instrumental, musical: alterum (melos), quod vocant organicon, Cato ap. Non. 77, 9.—
- B Subst.: orgănĭcus, i, m., a musician, Lucr. 5, 334; 3, 132; 2, 412.
organicus, a, um (ὀργανικός), I) organisch, corpus, Chalcid. 222. – II) insbes.: 1) mechanisch, telarum administratio, Vitr. 10, 1, 5. – 2) musikalisch, melos, Cato fr.: modus, Chalcid.: saltus Heliconis, Lucr. – subst., organicus, ī, m., der Musiker, Künstler (im Saitenspiel), Lucr. 2, 412 u. 5, 334.
natura nobilissimum subjectum procurat, sc. corpus ~um, dispositum ad vitam rationalem
quatinus in corpora ~a anima intellectiva introducatur
anima est actus corporis ~i set planta non est corpus ~um
anima intellectiva, que non est limitata ad perficiendum hanc partem corporis ~i ‥ potest perficere aliam partem corporis ~i
anima ‥ est perfectio corporis ~i viventis potentialiter
primus actus anime est quod est perfectio corporis ~i naturalis
apud animal seu corpus ~um
sicut est diversitas virtutum et partium ~arum et sic est virtus visiva et oculus et auditiva et auris
corpus Christi habet partes ~as distinctas realiter quarum una non est alia, sicut pes non est oculus
in planta sunt diverse partes ~e ‥ diversimode ad diversa opera exercenda deputate
vegetativa omnis et sensitiva omnis est virtus ~a et non operantur nisi mediante organo ut virtus visiva non videt nisi mediante oculo
natura ordinabilis ad aliquem actum vel objectum naturaliter habet potenciam ad illud, et organum si potencia est ~a
sed potencie ~e dedit ut objectum sit presens non in potencia ipsa sed in organo
per illam consideracionem probatur intellectus cujuslibet entis distincte perceptivus non esse ~us
~a sive officialia membra
partes organi[c ]e et officiales in corpore animalis, sicud sunt manus, oculus, digitus
hanc adit organico membris deserta vigore / clinica, suppliciter poscens se tangere posse
multa fuerunt huic virtuti membra necessaria. ‥ sunt tam dentes quam isophagus membra ~a
si vena ~a in cervice incidatur
sunt due vene magne in collo ex utraque parte gutturis et epigloti vel canne pulmonis que sunt vocales vel ~e
[Caecilia ] quae, licet ~a bis quinquagenis et ter quinis sonorum vocibus concreparet armonia
dulcis ad instar soni ~i
exsultate Deo agmina fidelia / tympano et cithara organica
pro tempore juventutis lascivie emulator assiduus, instrumentis ~is plurimum deditus
cum dextra pars [sc. chori ] sonum melodum personaret inclytis vocibus, tum sinister jubilando ~is desudabat laudibus
discrimina vocum varia in unam ‥ consonantiam et ~am convenientia melodiam
de modis de quibus procedunt cantus ~i
ad ‥ instruendum in cantu plano et ~o pueros antedictos
liber ~us
1 orgănĭcus, a, um (organum) dʼinstrument, mécanique : Vitr. Arch. 10, 1, 5 || de musique, mélodieux : Cat. d. Non. 77, 9.
2 orgănĭcus, (14) ī, m. (organum), joueur dʼinstruments, musicien : Lucr. 2, 412 ; 5, 324.
- 1. mechanisch;
- 2. muzikaal; II. subst. ī m muzikant.