orobus
ŏrŏbus, i, m., = ὄροβος,
- the bitter vetch, Plin. Val. 1, 58; Cael. Aur. Acut. 2, 19, 113.
orobus, ī, m. (ὄροβος), die Kichererbse, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 19, 113. Plin. Val. 1, 58.
~um, i. erbum
ordei farina aut fabe aut horobi
de ‥ thure, cipero, et ~o
~us sive ~um est pisa agrestis, sc.muspese
vesces, i.fecches velmous pese , ~us idem
ffech, corne, or tare , vicia ‥ †grobus [l. orobus ]
omnes ‥ de aquilonari plaga regni ‥ plus sunt penuriosi quam pecuniosi, majorem habentes habundanciam ~i et hordei siliginis, et frumenti, quam aut ostri’ aut hebeni aut eboris, muricis, auri vel argenti
corignum [v. l. dorycnium ] ‥ habet ‥ semen ~i, i. A.thare
erbus vel erbicus, erus ~us idem
herbum sive ut alii dicunt ~um nascitur ut lenticula
~us, G.vesche ,Athare velmousepese
a fiche , ~us, vicia
~us, Aa vech
quando fuerint pustule nigre super digitos utriusque manus sicut ~us et dolor sit vehemens, moritur paciens in quarto die
bovis lacta, ~o idem
lacta alio nomine dicitur ~us, ~onis, gumma est de qua urina et humana fit ‥ carminum
~o, ~bonis, lacca idem, gumma est
ŏrŏbus, ī, m. (ὄροβος), espèce de lentille : Plin. Val. 1, 58.
Abluat sepe capillos cum aqua calida in qua sit pulvis nitri et(B. N. Ms. Lat. 16089. f.Orobi .
D.